บทที่ 32 ขอคุยด้วย

“น้ำมนต์” ฉันหันไปตามเสียงที่เรียกฉัน

“พี่อชิ” เป็นพี่อชิที่เรียกฉันเอง ทำไมพี่อชิถึงได้ดูผอมกว่าเดิมนักล่ะ เขาดูไม่สดใสเหมือนเมื่อก่อนที่ฉันเคยเห็นเลย

“ฉันขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม” พี่อชิพูดกับฉันด้วยแววตาเศร้า ๆ และมันก็ทำให้ฉันรู้สึกเศร้าไปด้วยไม่น้อย

“ค่ะ” ฉันตอบกลับไปอย่างไม่ได้คิดอะไร ไม่รู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ