บทที่ 36 หมั้น

อีกแล้ว อาการปวดเมื่อยที่ไม่จางหายไปแต่กลับเพิ่มมากขึ้นอีก ยิ่งขยับตัวก็ยิ่งปวดยิ่งล้า แต่ถ้ามันหายก็คงแปลก เพราะนี่ก็เป็นเวลากี่วันกี่คืนแล้วล่ะที่คุณภีมลงโทษฉันโดยไม่ให้ฉันหยุดพักร่างกายเลยสักวัน และฉันหวังว่าบทลงโทษจะจบไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะ เพราะไม่งั้นพรุ่งนี้มีหวังฉันต้องแบกร่างที่มีแต่รอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ