บทที่ 38 ยังไม่พร้อม

สองปีต่อมา...

แกร็ก! ปัง! ฉันเดินกลับเข้าห้องด้วยความเหนื่อยล้ากว่าจะมาถึงห้องได้ก็ล่อไปเกือบทุ่มหนึ่งแล้ว

“อ๊ะ! ๆ ภีม เบา ๆ สิคะ”

“หืม! เบาสุดแล้ว”

“อื้อ!! แต่โบว์ อ๊ะ! เสียว นะคะ”

เสียงครางที่ดังออกจากห้องทำให้หัวใจฉันเจ็บปวด คุณภีมพาผู้หญิงคนอื่นมานอนห้องที่ฉันกับเค้าเคยนอนด้วยกัน ถึงแม้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ