บทที่ 102 ตอนที่102 ยังไม่ได้ถาม

ตอนที่102

ยังไม่ได้ถาม

คืนนั้น ปกรณัมอ่านนิทานให้มาวินฟังบนเตียงเล็ก ญาณิดานั่งอยู่ข้าง ๆ จัดผ้าห่มให้ลูก เด็กชายฟังได้ไม่ถึงครึ่งเรื่องก็หลับไป มือหนึ่งจับนิ้วแม่ อีกมือจับชายเสื้อพ่อ

เมื่อมาวินหลับสนิท ญาณิดากำลังจะดึงมือออก แต่เด็กชายจับแน่นมาก

ปกรณัมกระซิบ“เขาไม่ยอมปล่อย”

“เหมือนพ่อเขาบางอย...