บทที่ 49 ตอนที่49 คนไข้ต้องพัก

ตอนที่49

คนไข้ต้องพัก

น้ำตาเธอไหลอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพราะอยากให้เขาเห็นใจ แต่เพราะความเจ็บในใจมันล้นออกมาเอง

“โอกาสของคุณมีมาตลอดห้าปีค่ะ ปกรณัม ฉันให้คุณทุกวัน ทุกครั้งที่ฉันรอคุณกลับบ้าน ทุกครั้งที่ฉันกลืนคำพูดลงคอเพราะคุณยุ่ง ทุกครั้งที่ฉันบอกตัวเองว่าคุณแค่ไม่ถนัดแสดงความรัก ทุกครั้งที่ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ