บทที่ 97 ตอนที่97 รออยู่ตรงนั้น

ตอนที่97

รออยู่ตรงนั้น

ญาณิดาหันมามองเขาผ่านน้ำตา“คุณจำเป็นต้องพูดประโยคสุดท้ายด้วยหรือคะ”

“จำเป็นครับ เพราะผมรู้ว่าคุณกลัวตรงนั้น”

เธอสะอื้นเบา ๆ

“ใช่ค่ะ ฉันกลัว ฉันกลัวว่าถ้าฉันพิงคุณอีกครั้ง คุณจะคิดว่าฉันพร้อมกลับไปแล้ว ทั้งที่บางทีฉันแค่อยากมีใครช่วยรับน้ำหนักความกลัวไว้ครึ่งหนึ่ง”

ปกรณัม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ