บทที่ 18 เข้าวังหลวง

ตอนที่ 18 เข้าวังหลวง

“ปละ…ปล่อยเถอะเพคะ"

“เจ้ากลัวข้างั้นหรือ”

"คือ…."

ท่านอ๋องทำโดยไม่ได้ขอ เขาค่อย ๆ ก้มลงมาและสูดกลิ่นที่แก้มนวลตรงหน้า อันเฟยหลับตาพร้อมกับใจที่หวิวสั่นจนแทบจะละลายไปกับสัมผัสอ่อนโยนของเขา ลมหายใจที่รดอยู่ข้างหูทำให้นางรู้ว่าเขายอมปล่อยนางแล้ว

“รังแกเจ้าเท่านี้พอ รีบไปเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ