บทที่ 36 นคราชรอรัก 36

นคราชรอรัก 36

นานสักพักท่อนแขนเล็กเปลี่ยนจากดันไหล่หนาไว้ให้ห่างตัว ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นไปโอบรอบคอแกร่งรั้งให้ชิดกับตัวเอง นาคินพลิกตัวนอนหงายบนที่นอน โดยที่ไม่ลืมรวบคนตัวเล็กเข้ามากอดแนบอกไว้แน่น ฝ่ามือใหญ่คอยลูบบนแผ่นหลังเล็กปลอบโยนไปมาอยู่อย่างนั้น

“พี่คิน”

“ครับ”

“หิวแล้ว” ทั้งคู่กอดกันอยู่อย่างนั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ