บทที่ 33 33. ได้เวลาเสวยพระโอสถแล้วเพคะ
“ได้เวลาเสวยพระโอสถแล้วเพคะ” พระนางกล่าวเสียงเบา ราวกับหวังให้ผู้ที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงได้รับรู้ถึงการดูแลของตน
นางก้มมองใบหน้าของผู้เป็นสามี ก่อนคลี่ยิ้มบางๆ ด้วยความโล่งใจ
“สีหน้าของฮ่องเต้ดูดีขึ้นนัก ข้าว่าพระองค์คงจะฟื้นในไม่ช้านี้เป็นแน่”
คำตรัสนั้นทำเอาเป่ากงกงหน้าซีดเผือดไปชั่วขณะ
ทว่าชั่วพริบ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 1. พระราชโองการบทนำ
2. บทที่ 2 2. สามปีเต็ม
3. บทที่ 3 3. ข้าได้รับโอกาสให้แก้ไขอดีต
4. บทที่ 4 4. เหตุใดพระองค์จึงกลัวข้าถึงเพียงนี้กัน?
5. บทที่ 5 5. หวังว่าเจ้าจะมีโอรสโดยเร็ว
6. บทที่ 6 6. คนอื่นก็อาจย้อนเวลามาได้เช่นเดียวกัน
7. บทที่ 7 7. ทุกอย่างกลับตาลปัตร
8. บทที่ 8 8. เป็นเช่นไรบ้างพ่ะย่ะค่ะ
9. บทที่ 9 9. กระหม่อม… มีความคิดหนึ่ง
10. บทที่ 10 10. ต้องพอพระทัยในตัวนางเป็นอย่างยิ่งแน่
11. บทที่ 11 11. นางไม่ต่อว่าอะไรข้าใช่หรือไม่
12. บทที่ 12 “นี่… ผลไม้อะไรกันเพคะ”
13. บทที่ 13 13. เราสองสามีภรรยาก็ดื่มพร้อมกันเถิด
14. บทที่ 14 14. สัญชาตญาณ
15. บทที่ 15 15. เหตุใดเจ้าจึงได้ใจแคบถึงเพียงนี้
16. บทที่ 16 16. สนิทสนมเกินขอบเขต
17. บทที่ 17 17. เหตุใดผลสรุปจึงดูคล้ายกับค่ำคืนนั้นเล่า
18. บทที่ 18 18. คนเราก็อาจเปลี่ยนแปลงได้จริง ๆ
19. บทที่ 19 19. จะใจเย็นอะไรได้อีก!
20. บทที่ 20 20. จะต้องไม่เกิดเรื่องซ้ำรอยเดิมอีก
21. บทที่ 21 21. คัดเลือกคนตามความสามารถ
22. บทที่ 22 22. อาคมมนต์ดำ
23. บทที่ 23 23. สืบให้ละเอียด
24. บทที่ 24 24. หุบปากของเจ้าไปเลย
25. บทที่ 25 25. รักนางหัวปักหัวปำ
26. บทที่ 26 26. ชอบหรือไม่เพคะ
27. บทที่ 27 27. รอยยิ้มงดงาม
28. บทที่ 28 28. เสียงพิณกู่ฉินของเยว่ซินกุ้ยเฟย
29. บทที่ 29 29. ไม่รักนางดังที่เคย
30. บทที่ 30 30. เจ้าอย่าได้กังวลไป
31. บทที่ 31 31. มีศพอยู่ด้านหลังตำหนักของฮองเฮา
32. บทที่ 32 32. ทำตามรับสั่งของฮองเฮาเถิด
33. บทที่ 33 33. ได้เวลาเสวยพระโอสถแล้วเพคะ
ย่อ
ขยาย
