บทที่ 119

ห้ามทำให้ซือเนี่ยนตกใจเด็ดขาด!

“ผมฟื้นตัวดีมากแล้ว ตอนนี้เดินได้แล้ว” กู้ลวนพูดด้วยน้ำเสียงสงบ

ซือเนี่ยนถอนหายใจเบา ๆ รู้สึกเสียดายนิดหน่อย

แต่เธอเชื่อว่ากู้ลวนไม่มีเหตุผลต้องโกหกเธอ “งั้นก็ดีเลย ไปขึ้นข้างบนกันเถอะ ห้องของฉันอยู่ไหน?”

ทั้งสองเดินขึ้นบันไดไปด้วยกัน กู้ลวนเปิดประตูห้องหนึ่ง

ด้านในห้อ...