บทที่ 145

ขณะออกจากประตู กู้ลวนเหยียบย่ำซือเจ๋อเหวินที่นั่งอยู่บนพื้นอย่างกะทันหัน

ซือเจ๋อเหวิน “อา——”

ซือเนี่ยนตกใจ นึกถึงอะไรสักอย่าง ก็เลียนแบบกู้ลวนเหยียบซือเจ๋อเหวินด้วย

จากนั้นซือเนี่ยนและกู้ลวนพูดพร้อมกัน “มืดมากไม่เห็น คุณไม่รู้สึกแย่หรอกนะ”

ไม่รอซือเจ๋อเหวินตอบ ทั้งสองคนก็จับมือเดินออกไป

เมื่อท...