บทที่ 168

มือยังคลุมหน้าอกโดยไม่รู้ตัว

“ไม่กลัวนะ นี่ให้เธอกิน อร่อยดี”

ซือเนี่ยนใส่ลูกอมในมือให้เด็ก นิ้วสัมผัสชีพจรเด็กโดยลอบ

เด็กดูไม่คุ้นเคยกับการสัมผัส โยนลูกอมที่ซือเนี่ยนให้ไปทันที

ฉาวลู่ขอโทษ “ขอโทษนะ ลูกชายฉันไม่รู้ว่ามีอะไรขึ้น ไม่ยอมให้ใครสัมผัสนอกจากแม่บ้าน”

เพราะเหตุนี้เธอจึงตัดสินใจพาลูกออกไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ