บทที่ 188

อาหารเพิ่งยกขึ้นโต๊ะ กลิ่นหอมแรงจนทุกคนแทบไม่ต้องพูดอะไร มือก็ขยับตักกันรัว ๆ ไข่เต้าหู้กับปลาต้มผักกาดดองหายไปเร็วมาก

คนชิมคำแรกตาโตทันที “อร่อยขนาดนี้เลยเหรอ! ซือเนี่ยน เธอมีใบเชฟจริง ๆ ใช่ไหมเนี่ย?”

ซือเนี่ยนหัวเราะเบา ๆ “ไม่มีหรอก”

เธอไม่ได้มีใบอะไรทั้งนั้น แต่โตมาแบบไม่มีพ่อแม่ ถ้าไม่ทำอาหาร...