บทที่ 27

“เสี่ยวเนี่ยน เข้ามาเร็วสิ ไปนานขนาดนั้นทำไม”

เสียงของพ่อแห่งตระกูลซืออ่อนโยน เปี่ยมด้วยความเอ็นดู ราวกับคนที่เพิ่งโมโหใส่เธอหน้าประตูไม่ใช่เขาเลย

ซือเนี่ยนไม่ตอบ เธอเดินเข้าไปอย่างช้า ๆ สายตาหยุดอยู่ที่ชายหัวโล้นบนโซฟา

ชายคนนั้นอายุราวสามสิบกว่า รูปร่างกำยำ บ่าอกใหญ่จนเสื้อเชิ้ตสีขาวตึงแน่นแทบปริ

เ...