บทที่ 29

ซือเนี่ยนกอดโทรศัพท์มือถืออย่างว่าง่าย นั่งรออยู่ริมถนน เธอเพิ่งทายาให้บาดแผลที่หลังไป ความจริงแล้วมันไม่ได้เจ็บมากนัก แต่ในใจกลับรู้สึกปวดร้าวอย่างบอกไม่ถูก

ราวกับว่าบาดแผลจากชาติก่อนย้อนกลับมากรีดลงบนร่างเธออีกครั้ง

ทั้งที่คราวนี้ เธอเป็นคนเลือกจะรับบาดแผลนี้เอง!

แล้วเธอจะเสียใจเพราะการกระทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ