บทที่ 41

ซือเนี่ยนลุกขึ้นยืน “ขอบคุณนะคะยาย งั้นหนูไปก่อนค่ะ”

[ โห ฉันล่ะขยะแขยงซือเนี่ยนจริง ๆ! ใช้ประโยชน์จากคุณยายเสร็จก็เผ่นเลย นวดขาแค่ไม่กี่วิเองนะ ]

[ รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางมีน้ำใจจริง หวังผลชัด ๆ! ]

[ หลอกแม้กระทั่งคนแก่ แบบนี้ไม่ตกนรกให้มันรู้ไป! ]

[ อย่างน้อยต้องประคองยายกลับบ้านปะ ซือเนี่ยนไม่มีหั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ