บทที่ 77

ท่าทางแบบนั้นทำให้หญิงทั้งสามคนเกิดความรู้สึกเอ็นดูราวกับสัญชาตญาณความเป็นแม่พุ่งพล่านขึ้นมา พวกเธอมองซือเนี่ยนด้วยสายตาเวทนา

“โอ๊ย ถ้าอย่างนั้นหนูมารับจ๊อบกับพวกป้าดีไหม? ไม่ต้องทำอะไรหนักหรอก แค่ช่วยยกน้ำชา เช็ดเหงื่อให้พวกป้าก็พอ”

เวลาที่พวกเธอนั่งปักผ้ากันจริงจัง บางครั้งก็ยุ่งจนไม่มีมือว่างจะหย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ