บทที่ 98

เธอมีสีหน้าจริงจัง สายตาจดจ่อแน่วแน่ ราวกับไม่ได้ยินเสียงใด ๆ รอบข้างอีกต่อไป มือซ้ายเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ปักเข็มร้อยด้ายลงบนผืนผ้าอย่างคล่องแคล่ว

[ ทำไมเธอไม่ร่างแบบก่อนล่ะ? ถ้าไม่วาดแบบ แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าจะปักลายอะไร? ]

[ ผ้าดีขนาดนี้ ถ้าปักพลาดขึ้นมาน่าเสียดายแย่เลย ]

[ หรือว่าเธอวางแบบไว้ในห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ