บทที่ 11 เลขาฯ ร้อนรัก NC

“ผมรักคุณหลิน ผมรักคุณมาตั้งแต่แรก” ปกรณ์เอ่ยถ้อยคำจากก้นบึ้งของหัวใจ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าหวานของรินลดาที่กำลังแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย

“จำวันที่ผมขอไปส่งคุณที่บ้านได้ไหมครับ?” เขาถามย้ำราวกับต้องการให้เธอจดจำทุกช่วงเวลาที่ผ่านมาด้วยกัน

“จำได้สิคะ จำได้ไม่มีวันลืม” รินลดาตอบเสียงแผ่ว พลางเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ