บทที่ 40 รอยราคี

พายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าตั้งแต่เช้าตรู่เพิ่งจะสงบลงเมื่อเข็มนาฬิกาเคลื่อนเข้าสู่ช่วงเที่ยงวัน รินลดาหอบหายใจโรยรินอยู่ในอ้อมกอดที่คุ้นเคย ร่างกายของเธอร้าวระบมแต่กลับเปี่ยมไปด้วยความซ่านเสียวที่ยังตกค้าง ทั้งคู่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสสวาทที่ถวิลหามานานแสนนาน นับตั้งแต่แยกทางกัน

เธอไม่อา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ