บทที่ 100 100

“ฉันก็คิดถึงเธอหนูอิน นอนไม่หลับเลยรู้มั้ย” ชายหนุ่มกล่าวออดอ้อน พลางประคองร่างแน่งน้อยมาที่เตียงนอน

“มาทำเวลากันเถอะ เดี๋ยวคุณแม่จะมาตามตัวเธอกลับไปอีก” ชายหนุ่มพูดจบ ก็วุ่นวายปลดชุดนอนสีหวานออกจากเรือนร่างอันเย้ายวนอย่างร้อนรน จนหญิงสาวปัดมือหนาออกเป็นพัลวัน

“ฮื้อ อย่าค่ะ....คุณแม่ไม่ตามกลับหรอก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ