บทนำ
“อยากไม่อยากฉันก็ต้องไปแต่งงานอยู่ดี” อินทุอรตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
“ทั้งที่เธอเป็นเมียฉันแล้วงั้นเหรอ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถาม ติดหยันนิดๆ
“จะทำยังไงได้ ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น คุณทำทั้งนั้นนายหัว จะให้ฉันทำยังไง ล้มเลิกงานแต่งงั้นเหรอ แล้วมาเป็นนางบำเรอให้คุณแบบนี้หรือไง” อินทุอรหมดความอดทนตะโกนกร้าวใส่อีกฝ่าย
“เราก็ต่างพึ่งพอใจกันทั้งสองฝ่าย” ชายหนุ่มหันมากล่าวราวกับคนที่เห็นแก่ตัว
“พอใจงั้นเหรอ คุณคิดว่าฉันพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่หรือไง นางบำเรอ ผู้หญิงชั่วคราวหรืออะไรอีกมากมายที่คุณอยากให้เป็น” อินทุอรตวาดกลับเสียงสั่นเครือ เจ็บปวดกับสถานะที่คลุมเครือไม่ชัดเจน บางครั้งเขาทำเหมือนว่าแคร์เธอประหนึ่งคนรัก บางครั้งก็เหมือนคนที่ไร้ค่าในสายตาเขา
บท 1
“กรี๊ดดด” อินทุอรกรีดร้องดังลั่นห้อง เมื่อพบว่าตนอยู่ในสภาพเปล่าเปลือย ไร้อาภรณ์ใดๆ ขวางกั้น แต่ทว่าเสียงเสียงนั้น กลับทำให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่ถึงกับชะงัก รีบเปิดประตูเดินออกมาดู และทำเอาอีกฝ่ายร้องกรีดสนั่นลั่นห้องออกมาอีกรอบ
“ผีเข้าหรือไงอินทุอร” นายหัวปัณณธรเอ่ยถามด้วยสุ้มเสียงแสดงถึงความรำคาญ
“กรี๊ดดด ตาแก่บ้ากาม ทุเรศที่สุด” หญิงสาวว่าแล้วก็คลุมโปง หัวใจสั่นระรัว และพยายามคิดทบทวน ว่าคืนวันวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วจู่ๆ ทำไมตนต้องมาอยู่กับนายหัวจอมขี้เก๊กในสภาพล่อแหลมเช่นนี้ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
“ทุเรศตรงไหน เมื่อคืนเธอก็ทั้งจูบทั้งหอมมัน” เสียงห้าวทรงอำนาจดังขึ้นเหนือศีรษะคนนอนคลุมโปง หลังจากเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำคว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันท่อนล่างไว้ เพื่อปิดภาพอุจาดตา
“ไม่จริง! ฉันไม่ทำทุเรศๆ แบบนั้นแน่” หญิงสาวโต้กลับทันควัน แต่ยังไม่ยอมโผล่หน้าออกมาจากใต้ผ้าห่มผืนหนา จนนายหัวหนุ่มชักเริ่มโมโห กระชากผ้าห่มผืนนั้นเหวี่ยงทิ้งไป โดยไม่สนใจทิศทาง
“ว้าย! ทำบ้าอะไร เอาผ้าห่มมาให้ฉันซี” เสียงแหลมสูงหวีดร้อง พร้อมคว้าหมอนใบใหญ่มากอดไว้ หวังปกปิดเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของตน
“อย่าดัดจริต ทำเป็นเหนียมอายไปหน่อยเลยอินทุอร” ถ้อยคำอันเจ็บแสบที่หลุดออกจากปากคมนั้น เล่นเอาหญิงสาวถึงกับชะงัก
“ผู้ชายปากมอม ปากเสีย แบบนี้สิพี่ขวัญถึงไม่ชายตาแลตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย” หญิงสาวใช่ว่าจะยอมแพ้ สวนกลับทันที จนอีกฝ่ายแววตาวาวโรจน์ พร้อมกระชากแขนคนปากดีขึ้นมาอย่างรุนแรงจนปลิวปะทะอกแกร่ง
“งั้นมาลองรสชาติคนปากมอมหน่อยมั้ย ว่ามันซาบซ่าเพียงใด” จบคำพูดก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากคนอวดดี ทั้งรุนแรงและหนักหน่วง ไร้ซึ่งความปรานี ที่เธอบังอาจมาสะกิดแผลในใจของเขา
“อื้อ ปล่อย” เสียงอึกอักออกมาจากลำคอขาว ขณะสองมือเรียวพยายามทุบแผ่นหลังกว้าง หวังให้เขาปล่อย จากนั้นเพียงไม่นาน ก็ถูกชายหนุ่มผลักร่างล้มลงกับเตียงใหญ่ทำราวเหมือนรังเกียจ
“อย่าริอ่านมาตีฝีปากกับฉันอีกจำไว้ เอานี่เสื้อผ้า ใส่ซะแล้วรีบออกจากห้องไป ฉันอยากพักผ่อน” นายหัวหนุ่มโยนชุดใส่ร่างบาง ก่อนเดินออกไปนั่งที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม เพื่อหาอะไรมาดับความร้อนรุ่มภายในกายและใจ หวังให้มันสงบลง
เหตุความเข้าใจผิดระหว่างนายหัวปัณณธรแห่งเกาะฟาร์มมุกกับคุณหนูอินทุอร สืบเนื่องมาจากเมื่อคืนที่ผ่านมา นายหัวหนุ่มได้แวะไปนั่งดื่มที่ไนต์คลับชื่อดังแห่งหนึ่ง แถวๆ ย่านรัชดา ซึ่งเขามักจะมานั่งเป็นประจำ ยามที่เข้ามาทำธุระสำคัญที่กรุงเทพฯ และบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาของชายหญิงคู่หนึ่ง ที่ซอกข้างห้องน้ำชาย ทั้งคู่กำลังต่อรองขายสินค้ากันอยู่ แต่เขาหาได้สนใจไม่ แม้ว่าชื่อผู้หญิงที่ถูกเสนอขายเรือนร่าง จะชื่อเดียวกับน้องสาวสามีของขวัญชนก ผู้หญิงที่เขาแอบหลงรักมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ถึงว่าตอนนี้เธอจะแต่งงาน และมีลูกน้อยเป็นพยานรักหนึ่งคนแล้วก็ตาม แต่ใจก็ยังดื้อรั้นภักดีไม่เสื่อมคลาย
จากนั้นนายหัวหนุ่มก็เดินกลับมานั่งที่เคาน์เตอร์ ก่อน บาร์เทนเดอร์หนุ่มจะพยักหน้าส่งสัญญาณ ให้เขามองไปยังกลุ่มสาวๆ ที่พยายามคอยส่งสายตาเชิญชวนมาให้ นายหัวปัณณธรจึงหันไปมอง พลางส่งยิ้มให้ ขณะที่กำลังหันกลับมา สายตาคมกริบพลันไปสะดุดกับมุมโต๊ะขวามือที่อินทุอรนั่งอยู่ และที่สำคัญชายหญิงที่เขาเจอข้างห้องน้ำเมื่อครู่ ก็กำลังเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะนั้นด้วย เพียงเท่านั้นนายหัวหนุ่มถึงกับขบกรามเป็นสันนูน ไม่คาดคิดว่าคุณหนูไฮโซจอมเย่อหยิ่งอย่างอินทุอร จะคิดอะไรต่ำๆ ยอมนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้าเพื่อแลกกับเงิน เขาเองก็ไม่เข้าใจนัก ว่าเธอทำแบบนั้นเพื่ออะไร ทั้งที่บิดามารดาเธอมีทรัพย์สมบัติมากมายให้ล้างผลาญเล่นทั้งชาติก็ไม่หมด ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะยุ่งกับยัยคุณหนูตัวแสบ แต่อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองดูอยู่บ่อยครั้ง จนบาร์เทนเดอร์ หนุ่มที่ค่อนข้างจะสนิทสนมคุ้นเคยกันเอ่ยถาม
“สนใจผู้หญิงโต๊ะนั้นเหรอครับนายหัว” คนถูกถามถึงกับสะดุ้ง
“เปล่านี่ แค่มองอะไรเรื่อยเปื่อย” นายหัวหนุ่มยักไหล่ แล้วหันมาสนใจแก้วบรั่นดีในมือต่อ
“ถึงนายหัวสนใจ ก็คงไม่ทันแล้วละครับ ผู้ชายที่มาด้วยกัน ประคองพาออกไปแล้วครับ สงสัยคงไปต่อกันที่ไหนสักแห่ง” บาร์เทนเดอร์หนุ่มกล่าว เพราะรู้ดีว่าคนมาเที่ยวสถานบันเทิงเช่นนี้ มักจะต้องไปจบลงที่เตียงนอนเกือบจะทุกราย นายหัวหนุ่มเหลือบมองตามหลังทั้งคู่ออกไป แล้วปัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกจากหัว วางเงินลงบนเคาน์เตอร์ เพื่อกลับไปพักผ่อน และพรุ่งนี้เช้า เขาตั้งใจว่าจะแวะไปเยี่ยมขวัญชนกกับหลานสาวที่บ้านสักหน่อย ขณะที่กำลังเดินมาที่รถลานจอดรถ ก็เจอชายหญิงที่มากับอินทุอร กำลังตกลงเรื่องราคากันอย่างดุเดือด
“เธอแน่ใจนะพิน ว่าเพื่อนเธอไม่ตื่นขึ้นมาทุบหัวฉัน แล้วไปแจ้งความ” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว แม้จะถูกใจคุณหนูไฮโซมากแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าเอาชีวิตไปเสี่ยง
“แน่ใจสิ ฉันวางยานอนหลับผสมยาเลิฟอ่อนๆ ลงไป และไม่ต้องห่วง คุณหนูไฮโซหน้าบางอย่างยัยอิน ไม่แจ้งความแน่นอน ฉันรับรอง” พินทองเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มของอินทุอร ในอดีตถึงเธอจะเคยเป็นดาวมหาวิทยาลัย แต่กลับไม่ได้รับความสนใจจากหนุ่มๆ ในมหาวิทยาลัยเท่ากับอินทุอร แถมยังเป็นเด็กสาวต่างจังหวัดจนๆ คนหนึ่ง จึงเกิดความอิจฉาริษยาอยู่ในใจเงียบๆ สะสมมาหลายปี เมื่อสบโอกาส เธอพร้อมเสมอที่จะแทงข้างหลังเพื่อนคนนี้ รอดูจุดจบของคุณหนูไฮโซอย่างสาแก่ใจ
บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 101
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#100 บทที่ 100 100
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#99 บทที่ 99 99
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
ลิขิตรักนายสุดหื่น
เรื่องย่อ....
“คุณอัสลาน… คุณออกไปห่างๆฉันหน่อยได้ไหม…ห้องครัวนี่มันก็กว้างมากเลยนะคุณ ทำไมคุณต้องมาใกล้ฉันขนาดนี้ด้วย…”
“ก็ผมอยากจะดูว่าคุณใส่ยาเสน่ห์อะไรลงไปในอาหารหรือเปล่า เพราะช่วงนี้ผมรู้สึกโหยหาคุณตลอดเลย…”
“ใครจะบ้ามาใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกินล่ะ แค่นี้ฉันก็แทบไม่ได้นอนแล้ว… ขืนใส่ยาเสน่ห์ให้คุณกิน ฉันไม่นอนแกผ้าให้คุณเอาทั้งวันเลยเหรอ…”
“หึๆ…ก็คุณมันน่ามั่นเขี้ยวนิ จะจับจะตบตรงไหนก็แน่นไปหมดเลย…แถมกลิ่นตัวก็หอมไปยันหอยเลย…อืม…พูดไปแล้วขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยสิ วันนี้ทำงานมาโคตรเหนื่อยเลย…”
“อื้อ…คุณจะทำอะไรน่ะคุณฮัสลาน นี่มันในห้องครัวนะคุณ…เดี๋ยวพวกแม่บ้านเดินเข้ามาจะทำยังไงคะ…ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลยค่ะ จะมาดมอะไรตรงนี้”
“ก็ผมอยากดมตอนนี้ไงคุณ…เห็นหน้าคุณแล้วผมก็รู้สึกเสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วเนี่ย…ขอผมดมให้ชื่นใจหน่อยเถอะ”
“อ้ะ….คุณอัสลาน….อื้อ….ทำไมคุณมันหื่นแบบนี้เนี่ย….เอามือของคุณออกไปนะ เดี๋ยวคนมาเห็น….อ้ะ…ซี๊ด…อ่าส์….”
ทาสสวาทอสูรเถื่อน
“แพงไปหรือเปล่า สำหรับค่าตัวของคุณอย่างมากก็คืนละแสน” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับมองร่างบางที่กำลังนั่งอยู่บนตักของเขาด้วยสายตาหื่นกระหาย เขายอมรับว่าเขาชอบผู้หญิงคนนี้ เพราะเธอสวยและที่สำคัญนมตูมชะมัดยาก
มันโดนใจเขาจริงๆ ยิ่งสเต็ปการอ่อยของผู้หญิงคนนี้เขาก็ยิ่งชอบ เพราะมันทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นกับสิ่งที่เธอกำลังทำ
“ถ้าคุณไม่สู้ก็ปล่อยฉันสิคะ ฉันจะได้ไปหาคนที่เขาใจถึงกว่าคุณ” พิชชาภาพูดจบก็เอามือยันหน้าอกของฟรานติโน่แล้วทำท่าจะลุกออกจากตักของเขา ก่อนจะถูกมือใหญ่รั้งเอวไว้ไม่ให้ลุกขึ้น
“ได้ ผมจะให้คุณคืนละล้าน แต่คุณต้องตามใจผมทุกอย่าง” ฟรานติโน่พูดไปพร้อมกับรอยยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์ คิดว่าคนอย่างเขาจะยอมเสียเงินหนึ่งล้านบาทง่ายๆงั้นเหรอ คอยดูเถอะเขาจะตักตวงจากเธอให้คุ้มสมราคาที่เขาต้องจ่ายไป
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
ขย่มรักมาเฟีย
"ความทรงจำบ้าบออะไรของคุณ ฉันไม่อยากจะทบทวนอะไรทั้งนั้น ออกไปห่างๆฉันเลยนะ...อื้อ...ปล่อยฉันสิ ไอ้มาเฟียบ้า...จะมายุ่งกับฉันทำไมห้ะ!...."
"ไม่ยุ่งกับเมีย...แล้วจะให้ไปยุ่งกับหมาแมวที่ไหนล่ะหึ...ไม่ได้เจอตั้งนาน...คิดถึงดุ้นของผมไหม...อยากจะอม...อยากจะเลียเหมือนที่เคยทำหรือเปล่า...."
"ไม่....ถ้าคุณเสี้ยนมากนักก็ไปเอากับผู้หญิงของคุณสิ..ผู้หญิงพวกนั้นเขาเต็มใจทำให้คุณแบบถึงอกถึงใจ คุณจะมาบีบบังคับฉันให้เสียแรงทำไม"
"ก็ผู้หญิงพวกนั้นมันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับคุณนิ....ผมชอบใช้แรง...โดยเฉพาะกับคุณ....ชอบเยแรงๆ....ตอกแบบจุกๆ และที่สำคัญผมชอบตอนที่คุณครางเหมือนคนกำลังจะตายตอนที่ผมกำลังเอาคุณ"
"ใครโดนคุณเอาก็ต้องครางเหมือนจะตายกันทั้งนั้นแหละ ใหญ่เกินบ้านเกินเมืองซะขนาดนั้น ไปผู้หญิงเอาพวกนั้นไป อย่ามายุ่งกับฉัน...อื้อ...ปล่อยฉันสิ"
"ทำไมชอบไล่ให้ผมไปเอาคนอื่นนักหึ....ไม่เข้าใจเหรอว่าผมจะเอาคุณ....ผมชอบหอยฟิตๆของคุณมากกว่า...ผมหลง...ผมคลั่งไคล้...และผมก็อยากจะได้มันอีก...หลายๆครั้ง....ซ้ำแล้วซ้ำเล่า....จนกว่าหอยน้อยๆของคุณมันจะรับไม่ไหว...อืม....ไม่ได้เอามานานแล้ว....คุณให้ใครมาซ้ำรอยผมหรือเปล่า...."
โซ่สวาทร้อนรัก
“มันเรื่องของฉัน ตัวฉันของฉันนมก็นมของฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง”
“ก็สิทธ์ของความเป็นผัวคนแรกของคุณไง นมคุณน่ะเป็นของผม ทั้งตัวคุณก็เป็นของผม...เข้าใจไหม? ”
คาเรน เซนโดริก อายุ 32 ปี
หนุ่มลูกครึ่งอเมริกา-อาหรับ ที่มีบุคลิกสุขุมเยือกเย็น เจ้าเล่ห์แสนกล และยังเป็นCEO บริษัทไอทีอินเตอร์เนชั่นกรุ๊ปชื่อดังในอเมริกาที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก ในแต่ละวันจะมีสาวๆมาคอยปนเปรอสวาทให้เขาในทุกค่ำคืน และในที่สุดเขาก็จัดการเหยื่อสาวผิดคน เพราะคิดว่าเธอคือคนที่ลูกน้องหามา จึงใช้เงินปิดปากเธอให้จบเรื่อง แต่ใครจะคิดว่าเขาต้องมาเจอกับเธออีกครั้ง
ทับทิม รินลดา ชลวัตร อายุ 25 ปี
สาวแว่นช่างเพ้อ ที่มีความสามารถรอบด้าน พ่วงด้วยวาจาอันจัดจ้านไม่ยอมใคร จนถูกคัดเลือกให้ไปดูงานที่ดูไบ ต้องมาเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นสาวสวยสุดมั่นสำหรับงานครั้งนี้ แต่พอไปถึงเธอกลับถูกซาตาน พรากพรหมจรรย์ไปตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง และซาตานคนนั้นก็ดันเป็นเจ้าของบริษัทที่เธอทำงานอยู่ แล้วเธอจะทำอย่างไรต่อไปเมื่อต้องเจอกับเขาอีกครั้ง
เมียขัดดอก
"คุณหมอคะฉันขอร้องล่ะคุณหมอช่วยแม่ฉันด้วยเถอะนะ" หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนถึงขั้นยกมือขึ้นมากราบไหว้
"ทางเราช่วยได้เท่าที่ช่วยจริงๆ" ถ้าเขาทำแบบนั้น โรงพยาบาลของเขาอาจจะถูกฟ้องได้ ซึ่งมันไม่เป็นผลดีเลย และมันก็ไม่คุ้มกับการเสี่ยง
"ฉันขอร้องล่ะค่ะ จะให้กราบเท้าฉันก็ยอม"
"คุณอย่าทำแบบนี้เลย"เขารีบพยุงร่างของหญิงสาวที่กำลังจะคุกเข่าลงตรงหน้าให้กลับขึ้นมายืนใหม่อีกครั้ง
"คุณจะให้ฉันทำอะไรก็ได้ ฉันเคยเรียนหมอมาค่ะ ฉันคงพอช่วยงานคุณได้ไม่มากก็น้อย" เพราะเธอเคยเรียนมาด้านนี้ก็เลยรู้ว่าใครที่สามารถจะช่วยแม่ของเธอได้ และก็รู้ด้วยว่ามันเสี่ยงมากถ้าจะทำแบบนี้
"คุณก็เคยเรียนหมอมา คุณก็คงจะรู้ผมคงช่วยไม่ได้"
"ถ้าเปลี่ยนจากช่วยงานเป็นเอาร่างกายของฉันแลกเปลี่ยนได้ไหมคะ"
"คุณพูดอะไร"
"ถ้าคุณหมอยอมช่วยผ่าตัดให้แม่ฉันฉันจะยอมมอบร่างกายให้คุณค่ะ" เธอมีคนที่จะมาบริจาคอวัยวะแล้ว เหลือแค่การผ่าตัดเท่านั้น..
3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด













