บทนำ
“อยากไม่อยากฉันก็ต้องไปแต่งงานอยู่ดี” อินทุอรตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยใจ
“ทั้งที่เธอเป็นเมียฉันแล้วงั้นเหรอ” นายหัวหนุ่มเอ่ยถาม ติดหยันนิดๆ
“จะทำยังไงได้ ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น คุณทำทั้งนั้นนายหัว จะให้ฉันทำยังไง ล้มเลิกงานแต่งงั้นเหรอ แล้วมาเป็นนางบำเรอให้คุณแบบนี้หรือไง” อินทุอรหมดความอดทนตะโกนกร้าวใส่อีกฝ่าย
“เราก็ต่างพึ่งพอใจกันทั้งสองฝ่าย” ชายหนุ่มหันมากล่าวราวกับคนที่เห็นแก่ตัว
“พอใจงั้นเหรอ คุณคิดว่าฉันพอใจกับสิ่งที่เป็นอยู่หรือไง นางบำเรอ ผู้หญิงชั่วคราวหรืออะไรอีกมากมายที่คุณอยากให้เป็น” อินทุอรตวาดกลับเสียงสั่นเครือ เจ็บปวดกับสถานะที่คลุมเครือไม่ชัดเจน บางครั้งเขาทำเหมือนว่าแคร์เธอประหนึ่งคนรัก บางครั้งก็เหมือนคนที่ไร้ค่าในสายตาเขา
บท 1
“กรี๊ดดด” อินทุอรกรีดร้องดังลั่นห้อง เมื่อพบว่าตนอยู่ในสภาพเปล่าเปลือย ไร้อาภรณ์ใดๆ ขวางกั้น แต่ทว่าเสียงเสียงนั้น กลับทำให้คนที่กำลังอาบน้ำอยู่ถึงกับชะงัก รีบเปิดประตูเดินออกมาดู และทำเอาอีกฝ่ายร้องกรีดสนั่นลั่นห้องออกมาอีกรอบ
“ผีเข้าหรือไงอินทุอร” นายหัวปัณณธรเอ่ยถามด้วยสุ้มเสียงแสดงถึงความรำคาญ
“กรี๊ดดด ตาแก่บ้ากาม ทุเรศที่สุด” หญิงสาวว่าแล้วก็คลุมโปง หัวใจสั่นระรัว และพยายามคิดทบทวน ว่าคืนวันวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง แล้วจู่ๆ ทำไมตนต้องมาอยู่กับนายหัวจอมขี้เก๊กในสภาพล่อแหลมเช่นนี้ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก
“ทุเรศตรงไหน เมื่อคืนเธอก็ทั้งจูบทั้งหอมมัน” เสียงห้าวทรงอำนาจดังขึ้นเหนือศีรษะคนนอนคลุมโปง หลังจากเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำคว้าผ้าขนหนูสีขาวมาพันท่อนล่างไว้ เพื่อปิดภาพอุจาดตา
“ไม่จริง! ฉันไม่ทำทุเรศๆ แบบนั้นแน่” หญิงสาวโต้กลับทันควัน แต่ยังไม่ยอมโผล่หน้าออกมาจากใต้ผ้าห่มผืนหนา จนนายหัวหนุ่มชักเริ่มโมโห กระชากผ้าห่มผืนนั้นเหวี่ยงทิ้งไป โดยไม่สนใจทิศทาง
“ว้าย! ทำบ้าอะไร เอาผ้าห่มมาให้ฉันซี” เสียงแหลมสูงหวีดร้อง พร้อมคว้าหมอนใบใหญ่มากอดไว้ หวังปกปิดเรือนร่างอันเปลือยเปล่าของตน
“อย่าดัดจริต ทำเป็นเหนียมอายไปหน่อยเลยอินทุอร” ถ้อยคำอันเจ็บแสบที่หลุดออกจากปากคมนั้น เล่นเอาหญิงสาวถึงกับชะงัก
“ผู้ชายปากมอม ปากเสีย แบบนี้สิพี่ขวัญถึงไม่ชายตาแลตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย” หญิงสาวใช่ว่าจะยอมแพ้ สวนกลับทันที จนอีกฝ่ายแววตาวาวโรจน์ พร้อมกระชากแขนคนปากดีขึ้นมาอย่างรุนแรงจนปลิวปะทะอกแกร่ง
“งั้นมาลองรสชาติคนปากมอมหน่อยมั้ย ว่ามันซาบซ่าเพียงใด” จบคำพูดก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากคนอวดดี ทั้งรุนแรงและหนักหน่วง ไร้ซึ่งความปรานี ที่เธอบังอาจมาสะกิดแผลในใจของเขา
“อื้อ ปล่อย” เสียงอึกอักออกมาจากลำคอขาว ขณะสองมือเรียวพยายามทุบแผ่นหลังกว้าง หวังให้เขาปล่อย จากนั้นเพียงไม่นาน ก็ถูกชายหนุ่มผลักร่างล้มลงกับเตียงใหญ่ทำราวเหมือนรังเกียจ
“อย่าริอ่านมาตีฝีปากกับฉันอีกจำไว้ เอานี่เสื้อผ้า ใส่ซะแล้วรีบออกจากห้องไป ฉันอยากพักผ่อน” นายหัวหนุ่มโยนชุดใส่ร่างบาง ก่อนเดินออกไปนั่งที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม เพื่อหาอะไรมาดับความร้อนรุ่มภายในกายและใจ หวังให้มันสงบลง
เหตุความเข้าใจผิดระหว่างนายหัวปัณณธรแห่งเกาะฟาร์มมุกกับคุณหนูอินทุอร สืบเนื่องมาจากเมื่อคืนที่ผ่านมา นายหัวหนุ่มได้แวะไปนั่งดื่มที่ไนต์คลับชื่อดังแห่งหนึ่ง แถวๆ ย่านรัชดา ซึ่งเขามักจะมานั่งเป็นประจำ ยามที่เข้ามาทำธุระสำคัญที่กรุงเทพฯ และบังเอิญไปได้ยินบทสนทนาของชายหญิงคู่หนึ่ง ที่ซอกข้างห้องน้ำชาย ทั้งคู่กำลังต่อรองขายสินค้ากันอยู่ แต่เขาหาได้สนใจไม่ แม้ว่าชื่อผู้หญิงที่ถูกเสนอขายเรือนร่าง จะชื่อเดียวกับน้องสาวสามีของขวัญชนก ผู้หญิงที่เขาแอบหลงรักมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ถึงว่าตอนนี้เธอจะแต่งงาน และมีลูกน้อยเป็นพยานรักหนึ่งคนแล้วก็ตาม แต่ใจก็ยังดื้อรั้นภักดีไม่เสื่อมคลาย
จากนั้นนายหัวหนุ่มก็เดินกลับมานั่งที่เคาน์เตอร์ ก่อน บาร์เทนเดอร์หนุ่มจะพยักหน้าส่งสัญญาณ ให้เขามองไปยังกลุ่มสาวๆ ที่พยายามคอยส่งสายตาเชิญชวนมาให้ นายหัวปัณณธรจึงหันไปมอง พลางส่งยิ้มให้ ขณะที่กำลังหันกลับมา สายตาคมกริบพลันไปสะดุดกับมุมโต๊ะขวามือที่อินทุอรนั่งอยู่ และที่สำคัญชายหญิงที่เขาเจอข้างห้องน้ำเมื่อครู่ ก็กำลังเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะนั้นด้วย เพียงเท่านั้นนายหัวหนุ่มถึงกับขบกรามเป็นสันนูน ไม่คาดคิดว่าคุณหนูไฮโซจอมเย่อหยิ่งอย่างอินทุอร จะคิดอะไรต่ำๆ ยอมนอนกับผู้ชายไม่เลือกหน้าเพื่อแลกกับเงิน เขาเองก็ไม่เข้าใจนัก ว่าเธอทำแบบนั้นเพื่ออะไร ทั้งที่บิดามารดาเธอมีทรัพย์สมบัติมากมายให้ล้างผลาญเล่นทั้งชาติก็ไม่หมด ทั้งๆ ที่ไม่อยากจะยุ่งกับยัยคุณหนูตัวแสบ แต่อดไม่ได้ที่จะเหลือบไปมองดูอยู่บ่อยครั้ง จนบาร์เทนเดอร์ หนุ่มที่ค่อนข้างจะสนิทสนมคุ้นเคยกันเอ่ยถาม
“สนใจผู้หญิงโต๊ะนั้นเหรอครับนายหัว” คนถูกถามถึงกับสะดุ้ง
“เปล่านี่ แค่มองอะไรเรื่อยเปื่อย” นายหัวหนุ่มยักไหล่ แล้วหันมาสนใจแก้วบรั่นดีในมือต่อ
“ถึงนายหัวสนใจ ก็คงไม่ทันแล้วละครับ ผู้ชายที่มาด้วยกัน ประคองพาออกไปแล้วครับ สงสัยคงไปต่อกันที่ไหนสักแห่ง” บาร์เทนเดอร์หนุ่มกล่าว เพราะรู้ดีว่าคนมาเที่ยวสถานบันเทิงเช่นนี้ มักจะต้องไปจบลงที่เตียงนอนเกือบจะทุกราย นายหัวหนุ่มเหลือบมองตามหลังทั้งคู่ออกไป แล้วปัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกจากหัว วางเงินลงบนเคาน์เตอร์ เพื่อกลับไปพักผ่อน และพรุ่งนี้เช้า เขาตั้งใจว่าจะแวะไปเยี่ยมขวัญชนกกับหลานสาวที่บ้านสักหน่อย ขณะที่กำลังเดินมาที่รถลานจอดรถ ก็เจอชายหญิงที่มากับอินทุอร กำลังตกลงเรื่องราคากันอย่างดุเดือด
“เธอแน่ใจนะพิน ว่าเพื่อนเธอไม่ตื่นขึ้นมาทุบหัวฉัน แล้วไปแจ้งความ” ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยความหวาดกลัว แม้จะถูกใจคุณหนูไฮโซมากแค่ไหน แต่ก็ไม่กล้าเอาชีวิตไปเสี่ยง
“แน่ใจสิ ฉันวางยานอนหลับผสมยาเลิฟอ่อนๆ ลงไป และไม่ต้องห่วง คุณหนูไฮโซหน้าบางอย่างยัยอิน ไม่แจ้งความแน่นอน ฉันรับรอง” พินทองเป็นเพื่อนสนิทในกลุ่มของอินทุอร ในอดีตถึงเธอจะเคยเป็นดาวมหาวิทยาลัย แต่กลับไม่ได้รับความสนใจจากหนุ่มๆ ในมหาวิทยาลัยเท่ากับอินทุอร แถมยังเป็นเด็กสาวต่างจังหวัดจนๆ คนหนึ่ง จึงเกิดความอิจฉาริษยาอยู่ในใจเงียบๆ สะสมมาหลายปี เมื่อสบโอกาส เธอพร้อมเสมอที่จะแทงข้างหลังเพื่อนคนนี้ รอดูจุดจบของคุณหนูไฮโซอย่างสาแก่ใจ
บทล่าสุด
#101 บทที่ 101 101
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#100 บทที่ 100 100
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#99 บทที่ 99 99
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#98 บทที่ 98 98
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#97 บทที่ 97 97
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#96 บทที่ 96 96
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#95 บทที่ 95 95
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#94 บทที่ 94 94
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#93 บทที่ 93 93
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026#92 บทที่ 92 92
อัปเดตล่าสุด: 1/12/2026
คุณอาจชอบ 😍
เมื่อฉันทะลุมาเป็นบอดี้การ์ดสาวของนายมาเฟียจอมโหด!
..................................................................
พระเอก: ราฟาเอล มิลเลอร์
มาเฟียหน้าหล่อ แต่นิสัยโหด ไม่เคยได้รับบาดแผลใจอะไรในวัยเด็ก แต่กลับมีนิสัยบิดเบี้ยวอันน่ากลัว เพราะความทะนงตัวทำให้อยากได้อะไรก็ต้องได้ ชี้นกเป็นนก ชี้ไม้เป็นไม้ ใครกล้าขัดใจมีอันต้องอันตรธานหายไปจากสายตา สุขุม ซ่อนความใจร้อนไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบนิ่ง แค่เพียงปรายตามองก็ทำเอาคนหายใจแทบไม่ออก
นางเอก: เกรซ โคปา (สีน้ำ)
บอดี้การ์ดสาวสวยฝีมือดี ถูกลักพาตัวมาฝึกเป็นทหารตั้งแต่เด็ก ถูกสอนให้ใช้อาวุธ เรียนศิลปะป้องกันตัว เรียนรู้การอารักขา และลอบฆ่า
นิสัย (เดิม) เงียบขรึม จริงจัง ทะเยอทะยาน
..................................................................
เรื่องย่อ
สีน้ำทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่อ่านอย่างเอาเป็นเอาตายหลังจากสอบเข้ามหาลัยเสร็จหมาด ๆ นิยายเรื่องที่เธออ่านก็คือ 'กรงขังของนายมาเฟีย' นิยายอีโรติกสิบแปดบวกที่พระเอกเป็นมาเฟียจอมยึดติด ราฟาเอล มิลเลอร์ มาเฟียจอมโหดเขาหลงรักนางเอกที่เป็นคนธรรมดา เขาถูกใจในหน้าตาสะสวยของนางเอกของเรื่องอย่าง นาตาลี ตั้งแต่แรกเห็น เขาตกหลุมรักนางเอกในเรื่องอย่างนาตาลีแบบหัวปักหัวปำ แต่เลือกที่จะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยวิธีผิด ๆ ซึ่งตัวละครที่สีน้ำทะลุเข้ามาสวมร่างไม่ใช่นางเอก แต่ทว่ากลับเป็นนางร้าย!
พี่ชายที่รัก
จนหัวใจและร่างกายของฉันมันบอบช้ำ แต่หัวใจเจ้ากรรมกลับไม่รักดีเผลอรักพี่ชายคนนี้ จนหมดใจ
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
ใต้เงาสเน่หา
ทว่าสิ่งที่เธอต้องรับมือกลับไม่ใช่เพียงเมนูอาหารรสเลิศ แต่เป็น ‘ไทม์’ CEO หนุ่มผู้เย็นชา เย่อหยิ่ง และกินยากที่สุดในสามโลก! จากความระแวงแคลงใจในคราแรก แปรเปลี่ยนเป็นความสิเน่หาอันลุ่มหลงที่ซ่อนเร้นอยู่ภายใต้เงามืดของคฤหาสน์
ท่ามกลางสายตาผู้ใหญ่และคำครหาเรื่องชนชั้น เขาตีตราจองเธอไว้ด้วยความหึงหวงอันบ้าคลั่ง ขณะที่เธอพยายามเจียมตัวและหลบหนี...
แต่ยิ่งเธอถอยห่าง เขากลับยิ่งก้าวเข้ามาประชิด และพร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าพราก ‘ยอดดวงใจ’ ไปจากเขา!
คลั่งไคล้ยัยแฮกเกอร์
แทนที่จะส่งตัวเธอให้ตำรวจ ประธานกู้ผู้ชอบใช้เงินแก้ปัญหา(และหวงของขั้นสุด) กลับโยนเช็คตัวเลขเจ็ดหลักใส่หน้า พร้อมยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้... นั่นคือการจ้างเธอเป็น 'กระสอบทรายระบายอารมณ์ส่วนตัว' แบบผูกขาด ห้ามรับงานอื่น ห้ามมองผู้ชายคนอื่น และห้ามปฏิเสธเมื่อเขาต้องการ!
ภายใต้แว่นตาขอบเงินที่ดูภูมิฐาน เขาคือพญามารจอมเอาแต่ใจที่ดุดันไม่เกรงใจเตียง จนเธอต้องลอบรีวิวสมรรถภาพของเขาในใจเหมือนรีวิวสินค้าในเถาเป่า ปากสั่นร้องไห้บอกว่าไม่ไหว แต่สมองกลับคำนวณทิปค่ากระเป๋าแบรนด์เนมอย่างรวดเร็ว
เมื่อความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วย 'เงินตราและราคะ' ถลำลึกจนเตียงแทบหักทุกคืน งานนี้สายลับสาวหน้าเงินจะกอบโกยกำไรจนคุ้ม หรือจะขาดทุนย่อยยับเพราะเผลอเอาหัวใจไปจำนองให้ท่านประธานกันแน่?
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คุณหมอโหด ในโหมดหวงรัก
“ก็เอาสิ ผมก็มานี่แล้วไง ตายให้ผมดูสิ”
"ภูวินทร์" แม้จะเป็นศัลยแพทย์ แต่เขากลับเย็นชาและโหดเหี้ยมกว่าที่ใคร ๆ คิดเอาไว้
“ในเมื่อวันนี้คุณหมอไม่พร้อม ก็ยกเลิกงานหมั้นวันนี้ไปเถอะค่ะ ฉันไม่มีเวลาว่างมานั่งเล่นกับพวกคุณนะคะ”
"ศินีนารถ" ฟาดฝ่ามือไปที่ใบหน้าของคู่หมั้น หลังจากที่เขาปล่อยให้งานหมั้นวุ่นวาย เพียบตบเดียวจากเธอ ถึงกับเรียกสติของเขากลับมาทันที
“ไม่ได้ครับ! ผมไม่มีทางยกเลิกงานหมั้นนี้ ผมจะไปคุยกับเธอเอง"
แม้งานหมั้นจะผ่านไปได้วยดี แต่ทว่า.... ทุกอย่างไม่ได้ง่ายแบบนั้น
ทั้งเรื่องมือที่สาม และความไม่เข้าใจกัน ความดื้อดึงของเธอ เจอกับความเย็นชา เผด็จการและดุดันของเขา
เปลี่ยนคนที่โหดอย่างเขา กลายเป็นเริ่มคลั่งรักเธอ เริ่มขาดไม่ได้ และตามมาด้วยความหึงหวง
ซึ่งเป็นความหึงแบบไม่ธรรมดา ในเมื่อเขาคือ "สายโหด" ความขี้หึง ก็ต้อง "หึงโหด" เช่นกัน
"คู่หมั้นก็ถือเป็นสามีไปแล้วครึ่งหนึ่ง บอกมาว่ามันเป็นใคร แล้วให้มันแตะต้องตรงไหนบ้าง คืนนี้ผมจะลบออกไปให้หมด แล้วอย่าได้ให้ผู้ชายคนอื่นแตะต้องอีก คุณเป็นของผมคนเดียวเข้าใจมั้ย!"
"หมอคะคุณใจเย็น ๆ ก่อน อ๊าา!!!"
"คืนนี้ต่อให้ร้องขอชีวิต ก็อย่าคิดจะคลานลงจากเตียงนี้ไปได้เลย!"
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
หลังคืนหนึ่งกับอัลฟ่า
ฉันคิดว่าฉันกำลังรอคอยความรัก แต่กลับกลายเป็นว่าฉันถูกอสูรร้ายย่ำยี
โลกของฉันควรจะเบ่งบานในเทศกาลคืนจันทร์เต็มดวงที่อ่าวมูนเชด แชมเปญซาบซ่านอยู่ในสายเลือด ห้องพักในโรงแรมที่จองไว้เพื่อให้ฉันกับเจสันได้ข้ามเส้นความสัมพันธ์นั้นเสียทีหลังจากรอมาสองปี ฉันสวมชุดชั้นในลูกไม้ตัวสวย แง้มประตูทิ้งไว้ แล้วเอนกายลงบนเตียง หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นระคนประหม่า
แต่ชายที่ปีนขึ้นมาบนเตียงของฉันไม่ใช่เจสัน
ภายในห้องที่มืดสนิท อบอวลไปด้วยกลิ่นเครื่องเทศร้อนแรงชวนมึนหัว ฉันรู้สึกถึงมือคู่หนึ่ง...ร้อนรุ่มและเร่งเร้า...ที่ลูบไล้แผดเผาผิวของฉัน แก่นกายร้อนผ่าวที่กำลังตุบๆ ของเขากดเบียดอยู่กับความอ่อนนุ่มที่เปียกชื้นของฉัน และก่อนที่ฉันจะทันได้อ้าปากคราง เขาก็กระแทกกายเข้ามาอย่างแรง ฉีกกระชากความบริสุทธิ์ของฉันอย่างไร้ความปรานี ความเจ็บปวดแผดเผาไปทั่ว ช่องทางของฉันบีบรัดแน่นขณะที่ฉันจิกเล็บลงบนบ่าที่แข็งแกร่งราวกับเหล็กของเขา พยายามกลั้นเสียงสะอื้น เสียงเฉอะแฉะดังก้องไปกับทุกจังหวะการสอดใส่ที่รุนแรง ร่างกายของเขาโหมกระหน่ำไม่หยุดยั้งจนกระทั่งเขากระตุกเกร็ง ปลดปล่อยความอุ่นร้อนเข้ามาลึกล้ำในตัวฉัน
“สุดยอดไปเลยค่ะ เจสัน” ฉันเปล่งเสียงออกไปอย่างยากลำบาก
“เจสันคือใครวะ”
เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ แสงไฟสาดส่องใบหน้าของเขา—แบรด เรย์น อัลฟ่าแห่งฝูงมูนเชด เป็นคนหมาป่า ไม่ใช่แฟนของฉัน ความหวาดผวาจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อฉันตระหนักได้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
ฉันวิ่งหนีสุดชีวิต!
แต่หลายสัปดาห์ต่อมา ฉันก็ตื่นขึ้นมาพร้อมกับทายาทของเขาในครรภ์!
ว่ากันว่าดวงตาสองสีของฉันเป็นเครื่องหมายบ่งบอกว่าฉันคือ ‘ทรูเมท’ ที่หาได้ยาก แต่ฉันไม่ใช่หมาป่า ฉันเป็นแค่แอล คนธรรมดาจากเขตมนุษย์ ที่ตอนนี้ต้องมาติดอยู่ในโลกของแบรด
สายตาเย็นชาของแบรดตรึงฉันไว้ “ในตัวเธอมีสายเลือดของข้า เธอเป็นของข้า”
ฉันไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากยอมรับกรงขังนี้ ร่างกายของฉันเองก็ทรยศ มันกลับโหยหาสัตว์ร้ายที่ทำลายชีวิตฉัน
คำเตือน: เหมาะสำหรับผู้ใหญ่อายุ 18 ปีขึ้นไป













