บทที่ 29 29

“ฟ้องเลย ถ้าเธอไม่อาย ว่าเป็นของฉัน ไหนจะคนรักเธออีก” ชายหนุ่มไม่สนใจใครในเวลานี้ นอกจากเรือนร่างที่เย้ายวนเบื้องหน้า และค่อยๆ ปลดอาภรณ์ออกทีละชิ้น แม้เจ้าของเรือนร่างจะขัดขืนก็ตาม แต่ไม่สำเร็จ

“สวย” นายหัวหนุ่มพึมพำ จับจ้องเรือนร่างอันเย้ายวนด้วยแววตาเป็นประกายชื่นชมและแรงปรารถนาอย่างเด่นชัด

“ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ