บทที่ 4 4

“ครับขวัญ” นายหัวหนุ่มเปิดยิ้มกว้าง ตอบกลับปลายสายด้วยเสียงอันทุ้มนุ่ม ช่างแตกต่างจากคนที่อยู่บนเตียงนอนเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง

อินทุอรมองคนที่กำลังคุยโทรศัพท์อย่างน้อยใจ ก่อนจะค่อยๆ คลานลงจากเตียงแล้วหยิบเสื้อผ้าเข้าไปในห้องน้ำ แต่เมื่อสังเกตเห็นว่าร่างกายตัวเองยังปกติ ไม่รู้สึกเจ็บช่วงกลางลำตัวอย่างที่ควรจะเป็นก็เริ่มสำรวจดูตัวเองอีกครั้ง แล้วหญิงสาวก็ต้องถอนใจยาว เมื่อมั่นใจว่าพรหมจรรย์ของเธอยังไม่โดนผู้ชายคนนั้นพรากมันไปจากเธอ

เมื่อกลับออกมาจากห้องน้ำก็เห็นชายหนุ่มกำลังพูดคุยกับปลายสายอย่างมีความสุข ไม่ได้ให้ความสนใจเธอสักนิด ก็รีบเปิดประตูห้องวิ่งออกไปด้วยความรวดร้าวใจ ทางด้านนายหัวหนุ่มหันกลับมาเห็นดังนั้น ก็รีบกดวางสายแล้วตามหญิงสาวออกมาทันที

ขณะที่อินทุอรกำลังพาหัวใจอันบอบช้ำออกมาจากห้องพักของคอนโดฯ น้ำตาไหลพรากราวกับสายน้ำ หยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดเครื่อง ก่อนต่อสายถึงเพื่อนรัก ขณะที่กำลังเดินออกจากลิฟต์มายืนหยุดที่หน้าคอนโดฯ

“ดลมารับอินหน่อยสิ” หญิงสาวบอกสถานที่ที่ตนยืนอยู่ด้วยเสียงสั่นเครือ ปลายสายไม่รอช้าที่จะขับรถมารับเพื่อนสาวคนสนิท ที่ใครๆ ต่างคิดว่าเธอกับเขากำลังคบหาดูใจกัน ตั้งแต่ที่ไปศึกษาต่อปริญญาโทที่ต่างประเทศด้วยกัน เพียงไม่ถึงสิบนาที ธราดล อนุรังสรรค์ทายาทเจ้าของธุรกิจเพชรส่งออกรายใหญ่ที่สุดของประเทศ ก็ขับรถมารับอินทุอรที่หน้าคอนโดฯ หรู เพราะคอนโดฯ เขาก็อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก ก่อนจะรีบลงมาจากรถลัมโบร์กินีของตนมาหาเพื่อนรัก เท่านั้นอินทุอรก็โผเข้ากอดร้องไห้ราวกับเด็กน้อย จนทายาทตระกูลดังต้องยกฝ่ามือใหญ่ขึ้นลูบไล้แผ่นหลังเบาๆ แล้วประคองร่างบางขึ้นรถไป โดยที่มีสายตาคมเข้มของนายหัวหนุ่มมองตามออกไป สายตาเต็มไปด้วยคำถาม

“ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกัน” นายหัวหนุ่มพึมพำถามตัวเอง ก่อนสลัดความคิดที่ฟุ้งซ่านออกไป กลับขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปเยี่ยมหลานสาวตัวน้อยที่บ้านรัตนไพศาลตระกูล ที่เขารักประหนึ่งบุตรสาวคนหนึ่ง

ธราดลเหลือบมองเพื่อนสาวคนสนิท ที่เอาแต่นั่งเงียบมาตลอดทาง ขณะสายตาทอดมองออกไปนอกรถอย่างเหม่อลอย ไม่ยอมปริปากพูดอะไรเลย ตั้งแต่นั่งรถออกมาด้วยกัน

“จะให้ดลขับรถไปส่งที่บ้านเลยมั้ยอิน” เสียงทุ้มหันมาถาม พร้อมกับยกฝ่ามือซ้ายขึ้นมาแตะศีรษะคนตัวเล็กเบาๆ

“ไปที่คอนโดฯ ดลได้หรือเปล่า ตอนนี้อินยังไม่อยากจะเจอใคร อยากอยู่เงียบๆ สักพัก” หญิงสาวหันมาตอบด้วยใบหน้าที่หมองเศร้า

“อินเป็นอะไรหรือเปล่า ถ้ามีเรื่องไม่สบายใจก็ระบายกับดลได้นะ อย่าลืมว่าเราเป็นเพื่อนกัน” เขาเห็นเพื่อนไม่สบายใจก็อยากช่วยแชร์ความทุกข์ใจบ้าง

“ขอบใจดลมาก แต่อิน...” เอ่ยเพียงเท่านั้นก็เหมือนมีก้อนแข็งๆ แล่นขึ้นมาจุกจนเส้นเสียงตีบตันกะทันหัน ดวงตาคู่สวยของเธอร้อนผ่าวเมื่อหันมาเจอสายตาห่วงใยของเพื่อน

“ถ้าอินยังไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร แต่ดลอยากให้อินจำไว้ว่าอินยังมีดลอยู่เคียงข้างเสมอ อย่าคิดหรือตัดสินใจทำอะไรคนเดียว รู้ไหม”

“ขอบใจมากดล ขอบใจจริงๆ”

“อืม...” ชายหนุ่มพยักหน้าตอบรับ และเลือกที่จะไม่เซ้าซี้ถามอะไรให้หญิงสาวต้องลำบากใจ จากนั้นกลับรถเปลี่ยนเส้นทางไปยังคอนโดฯ ของตน แต่ลืมนึกไปว่า เขาได้พานางแบบสาวคนดังมานอนค้างคืนที่นี่ด้วย เมื่อพาเพื่อนสาวคนสนิทมาถึงที่ห้องพัก เท่านั้นแหละ เจ้าของห้องหนุ่มถึงกับเบิกตาโพลงหน้าซีดเผือด พลางส่งยิ้มแหยๆ ไปให้เพื่อนรักที่ยืนจ้องตาเขม็ง

“อินเคยบอกแล้วใช่มั้ยดล” อินทุอรตวัดสายตามอง เค้นเสียงถามราวจะกินเลือดกินเนื้อ

“เอ่อ...เมื่อคืนดลเมาหนักไปหน่อย ลืมตัว” หนุ่มหล่อกล่าวแก้เสียงตะกุกตะกัก

“ของดีๆ ก็ต้องแบ่งกันกินกันใช้บ้าง จะมาหวงทำไมคะคุณหนูอินทุอร ดลขาริชชี่อยากไปช็อปปิ้งจังเลยค่ะ” วิชุนีนางแบบสาวกลับยักไหล่ ไม่แคร์ แม้จะรู้ข่าวมาบ้าง ว่าธราดลกับอินทุอรกำลังคบหาดูใจกัน ในเมื่อทั้งคู่ยังไม่ได้แต่งงาน เธอก็ยังมีสิทธิ์ในตัวเขาเท่ากับทุกคน

“คุณจะเอาเท่าไหร่ริชชี่” ชายหนุ่มล้วงกระเป๋าเงินขึ้นมา หวังให้นางแบบสาวรีบๆ ออกไป ก่อนที่อีกคนจะอาละวาด

“แล้วแต่ดลแล้วกันค่ะ” นางแบบสาวยิ้มหวานออดอ้อนเล็กน้อย เพราะทุกครั้งที่มาให้บริการ เขามักจะหยิบยื่นเงินให้จำนวนไม่ใช่น้อย

“มานี่ อินจ่ายให้เอง ตามสภาพเธอแล้ว คงผ่านสงครามมาเยอะ บุญเท่าไหร่แล้วที่ดลยอมมีอะไรด้วย เอาไปแค่ห้าพันพอ แล้วไม่ต้องกลับมายุ่งกับดลของฉันอีก มิเช่นนั้น อนาคตวงการนางแบบเธอจบไม่สวยแน่” อินทุอรกล่าวข่มขู่เล็กน้อยพร้อมยื่นใบธนบัตร   สีเทาห้าใบไปตรงหน้านางแบบสาว

“นี่เธอขู่ฉันเหรออินทุอร เธอมีสิทธิ์อะไร มาสั่งห้ามไม่ให้ฉันกับดลพบกัน เมียก็ไม่ใช่สักหน่อย”

“ฉันไม่ได้ขู่ แต่ฉันพูดจริง อีกหน่อยฉันกับเขาก็แต่งงานกัน ก็ต้องจัดการพวกปลิงดูดเลือดไปให้หมด จะเอามั้ยห้าพัน ถ้าไม่เอาก็เชิญกลับไปแต่ตัว” อินทุอรโบกเงินไปมายั่วอีกฝ่าย จนธราดลส่ายหน้าให้กับความแสบสันของเพื่อนรัก

“เอาสิ เสียเวลามาทั้งคืน แต่ฝากไว้ก่อนเถอะ” นางแบบสาวคว้าเงินใส่กระเป๋า แล้วเดินเชิดหน้าออกไปจากห้องพักของคอนโดฯ หรู ท่ามกลางเสียงถอนหายใจของธราดล คิดว่าจะเกิดการนองเลือดเสียแล้ว

“ผู้หญิงหน้าเงิน เห็นแล้วใช่มั้ยดล”