บทที่ 23 บทที่23

เด็กสาวเดินขึ้นห้องด้วยสายตาละห้อย หมดหวังกับเรื่องที่จะออกไปเจอเพื่อน ไม่คิดเลยว่าภากรณ์จะเป็นคนนิสัยแบบนี้แม้กระทั่งขอออกไปพบปะเพื่อนบ้างก็ยังไม่ให้

สิรินทร์นั่งลงที่มุมเดิมของห้อง พร้อมการถอนหายใจ ดวงตากลมเหม่อมองออกไปนอกห้องที่บรรยากาศเริ่มมีความมืดเข้ามาปกคลุมขึ้นเรื่อยๆ มือถือที่ถูกชาร์จแบตไว้...