บทที่ 26 บทที่26

เสียงอึกทึกพร้อมกับเสียงที่ด่าทออย่างดังของชายร่างสูงในบ้าน ภากรณ์ที่กุมขมับพร้อมทั้งยืนเท้าสะเอว ใบหน้าที่หล่อคมดูขุ่นมัวเพราะความเกรี้ยวโกรธ ดวงตาคมดุดันยิ่งกว่าเสือเมื่อช้อนขึ้นมามองลูกน้องแต่ละครั้ง

“แค่ผู้หญิงคนเดียว มึงยังดูแลไม่ได้ แบบนี้กูควรเลี้ยงไว้ทำเหี้ยอะไร”

คำหยาบที่หลุดออกมาจากปากชายร...