บทที่ 38 บทที่39

พ่อลูกที่อยู่ในห้องเมื่อรู้เห็นเรื่องกรรมที่ตามตัวของโสภณแล้วก็ถอนหายใจขึ้น เวรกรรมมันมีจริงอย่างว่า ภากรณ์นั่งนิ่งอยู่สักพัก เหมือนจะใช้ความคิดอยู่บ้าง แต่ความคิดนั้นไม่มีใครคาดเดาได้ ใบหน้าหล่อหันมาจ้องหน้ากุมารแสบทั้งสอง ส่วนกุมารทั้งสองก็ไม่รู้ว่าพ่อจะพูดอะไร เอาแต่หันไปมองกันอยู่บ่อยครั้ง จนกระ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ