บทที่ 21 กลิ่นไม่ดี

ท่ามกลางความมืดมิดของท้องฟ้าไร้หมู่ดาว หมู่เมฆดำทะมึนกำลังแข่งกันสำแดงความน่าสะพรึงออกมาสร้างความกลัวให้พิมฐาที่กำลังตามใครบางคนที่ถือไฟฉายไปขึ้งไปตามแปลงยางพาราให้ตื่นตระหนก

ถึงกระนั้นความแปรปรวนของธรรมชาติก็ไม่ทำให้เจ้าของเท้าหยุดตามคนที่ลัดเลาะขึ้นไปตามแปลงยางพาราไม่ได้ พื้นที่ที่เหยียบย่ำก็เ...