บทที่ 17 เจ็บตัว 4

“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง”

“ไม่เป็นไร ผมเต็มใจมา” อมิตาเงยหน้าขึ้นมองเขาเมื่อได้ยินแบบนั้นก่อนจะรีบหลบตาเมื่อพบว่าเขามองเธออยู่ด้วยแววตาระยิบระยับอย่างที่ทำให้เธอใจเต้นแปลกๆ

“คุณคีย์คุยอะไรกับคุณลุงคะ” อมิตากลั้นใจถามเพราะเก็บความอยากรู้ไว้ไม่ไหว

“อืม...เรื่องอะไรนะ ผมคุยหลายเรื่องซะด้วยสิ จำได้ไม่หมด” ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ