บทที่ 37 หวานไปทั้งตัว

        หลังจากที่บริกรเก็บจานอาหารหวานออกไปจากโต๊ะ นักไวโอลินและบริกรหนุ่มก็อันตรธานหายไปจากตรงนั้นด้วย

ความเงียบเข้าครอบคลุมโดยทันที ได้ยินเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ดังระงมกลบเสียงลมหายใจที่ดังขึ้นของรวิกานต์ ตลอดการทานอาหารเธอใจเต้นแรงเพราะสายตาที่จดจ้องมองอย่างตั้งใจของเบน

“เต้นรำกับผมได้ไหมครั...