บทที่ 9 เกินต้าน

ความสุขแรกที่เขาพาเธอขึ้นสวรรค์ด้วยแกนกำยำนั้น แรกเจ็บปวด แล้วทุกอย่างก็เป็นไปตามกลไก ความสุขสดใสหลั่งออกมาเป็นน้ำใส ๆ ตอนนี้ปะปนกับสีเลือด เขาเปิดบริสุทธิ์เธอด้วยความเต็มใจของหญิงสาว

ปืนเอื้อมมือไปหยิบกระดาษมาเช็ดให้ ก่อนจะล้มตัวลงไปนอนกอดก่าย เขาหายใจแรงกระเส่า มีเธอนอนระทดระทวยซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเขา

“เราสองคนจะรักกันตลอดไป”

“ปืนพูดแล้วนะ”

“จ้ะ ปืนสัญญา” เขาจุมพิตที่แก้มนวล กอดร่างของเธอเอาไว้แน่น

สามเดือนผ่านไป

ไปร์ทกับรถด่วนกอดกันกลมแล้วร้องไห้ นิกกี้ยกมือทั้งสองข้างโบกลาคนรัก

“ไปนะ” ปืนตะโกนออกมาทำน้ำตาไหล

“บาย ๆ” นิกกี้ยิ้มกว้าง เธอคิดว่าดีแล้ว ปืนจะได้มีอนาคตที่สดใส

“ไปถึงแล้วติดต่อกลับมานะ”

“จ้ะ” ปืนทำท่าส่งจูบ ก่อนจะเดินเข้าไปในช่องผู้โดยสารขาออกอย่างอาลัยอาวรณ์

“โอเวอร์ไปไหม” นิกกี้หันมาต่อว่าเพื่อนทั้งสองคน

“ก็มันใจหายนี่นา” รถด่วนพูด สูดน้ำมูกไปพลางเช็ดน้ำตาไปด้วย

“ไอ้ไปร์ทก็อีกคน”

“แกทำใจได้ไงนิก” ไปร์ทถามทำตาแดง ๆ

“อ้าว...ปืนไปเรียนหนังสือ แกสองคนควรจะดีใจและยินดี”

“อื้อ...” รถด่วนและไปร์ทพยักหน้าด้วยความเศร้าสร้อย

“ฉันจะคิดถึงแก” รถด่วนพูดด้วยน้ำเสียงอาลัยสุด ๆ

โป๊ก... นิกกี้เอาขวดน้ำเปล่าในมือตีไปที่หัวของรถด่วน

“มาทำดรามา กลับบ้านกันได้แล้ว”

สองหนุ่มก้มหน้างุด ๆ กอดคอกัน เดินตามหลังนิกกี้ไปที่ลานจอดรถ

หลังจากนั้นทุกคนต่างแยกย้ายไปตามทางของตน ไปร์ทและรถด่วนสอบติดได้ไปเรียนด้วยกันที่มหาวิทยาลัยชื่อดังของเชียงใหม่

ส่วนนิกกี้เลือกที่จะเรียนอักษรศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยชื่อดังในกรุง ปืนกับนิกกี้ยังติดต่อกันทางอีเมล และหากมีโอกาสก็สไกป์บ้าง จึงทำให้คลายความคิดถึงไปได้ และทุกครั้งทั้งสองคนก็จะหวานใส่กันจนน้ำตาลยังอาย

หนึ่งปีต่อมา ที่หอพักของนิธานที่ประเทศเยอรมัน

"อะไรนะเอมี่ เธอท้องเหรอ" นิธานสีหน้าตกใจมาก ๆ หน้าของเขาซีดเผือดลงไปในทันที แต่หญิงสาวที่พูดกับสีหน้าเรียบเฉยเหมือนกับเรื่องที่เธอพูดมันเป็นเรื่องเล็ก ๆ

"นายไม่ได้ป้องกันนิคืนนั้น" น้ำเสียงที่ฟังแล้วไม่ยี่หระอะไรเสียเลย

เขาแทบเข่าทรุด เดินถอยหลังลงไปนั่งที่โซฟา

นึกย้อนไปถึงวันเกิดของเอมิเรียที่จัดขึ้นในบ้านพักของเธอ เมื่อสี่เดือนก่อน ทุกคนที่ไปร่วมงานต่างดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน

นิธานก็เช่นเดียวกัน มันเป็นปาร์ตี้แรกที่เขามาอยู่ที่นี่ เขาเหงา และยอมรับว่าคืนนั้นทำตัวหลุดโลก ดื่ม กิน เต้นรำจนคอนโทรลตัวเองไม่ได้ เขาดื่มจนฟิวส์ขาด และหมดสติไป

รุ่งเช้าเขาพบตัวเองเปลือยกายล่อนจ้อนอยู่บนเตียงนอนของเอมิเรีย โดยสภาพของเธอก็ไม่ต่างกันกับเขาที่ไร้เสื้อผ้าติดกาย นิธานลืมตามองรอบ ๆ ด้วยความงงงวย นึกอะไรไม่ออกเลย

เขาขยับตัวลุกขึ้น แค่หย่อนขาแตะปลายเท้าไปที่พื้น ชายหนุ่มก็ก้มหน้าสำรวจตัวเอง สิ่งที่เขาเห็น ร่องรอยของความสนุกของเขากับเอมิเรียติดตามขนเพชรและเนื้อตัวของเขา ร่องรอยลิปสติกที่วนเวียนอยู่รอบ ๆ เนื้อหน้าขาและหน้าท้องนั้นด้วย

ภาพที่รางเลือนและค่อย ๆ ชัดขึ้น

เมื่อคืนนี้

"เอมี่ ผมเมา...เอิ้ก... อย่าทำอะไรผม หื้อ....อะ... ผมไม่....อือ..."

ริมฝีปากของเธอบดขยี้ลงมาทันทีปิดปากของคนเมาแล้วพูดมากเสียสนิท เขาต้องไหลตามน้ำ แทบไม่มีแรงจะยกหัวและแขนขาขึ้นมาต่อต้านหรือขัดขืน

"อ้า....ซี้ด...." เขาร้องครางออกมาทันที เมื่อริมฝีปากอุ่นของหญิงสาวดูดลงไปตรงเม็ดสีน้ำตาลอ่อน ๆ ของเขาบนยอดอก

"อย่าทำผมเอมิ...เรีย ซี้ด..."

"อืม...ไม่เป็นไร นายอยู่เฉย ๆ เถอะน่า ฉันจะทำให้นายสนุกจนลืมไม่ลง อ้ำ..."

ปากพร่ำไป และไล่ปลายลิ้นหยอกเย้าดูดดุนหัวนมของเขา และลากปลายลิ้นเร่าร้อนไปตามเรือนกาย ผ่านมัดกล้ามเนื้อที่หน้าท้อง ก่อนจะวนฝ่ามือกอบกุมความอลังการของชายหนุ่มตรงกลางลำตัว

"อู้....อะ....เอมิ...เรีย... อ้าเอมี่..." เสียงเรียกขาดช่วง น้ำเสียงที่ฟังแล้วขาดตอนร้องคราง เขายกหน้าขึ้นมองว่าเธอกำลังทำร้ายเขาแบบไหน

เอมิเรียผลักใบหน้าของเขา หมับ... ฝ่ามือนุ่มนิ่มของเธอก็จัดการและครอบครองความเป็นชายที่กำลังแข็งขันสู้มือนั้น

เธอเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเอง ฝ่ามือก็ลูบคลำเรือนร่างของตัวเองไปด้วย หลังจากนั้นเธอก็หันมาจัดการกับร่างหนาที่นอนครางหงิง ๆ ส่งเสียงครางกระเส่ากระสันอยากตามแรงขับส่งและแอลกอฮอล์ที่แล่นอยู่ในสายเลือด

เอมิเรียห่อปากสูดเบา ๆ ขณะที่ก้มหน้าลงไปสำรวจเนื้อแท่งโตที่กำลังถูกมือน้อย ๆ หยอกเย้าล้อเล่น มันพองโตจนกำไม่รอบ หญิงสาวได้ยินเสียงเขาซี้ดซ้าดออกมาตลอดเวลา หัวมนสีแดง ๆ ที่มีน้ำไหลเยิ้มเชิญชวนให้ลิ้มรส เธอก้มหน้าลงไปก่อนจะคลุกวงใน และพยายามแตะปลายลิ้นสัมผัสสร้างความปั่นป่วนให้กับเขายิ่งยวด

“โอ้ว...........ซี้ด.............” นิธานเกินจะต้านทาน อารมณ์หนุ่มถูกปลุกให้ลื่นไหลไปตามเกมที่หญิงสาวกำลังบรรเลง ริมฝีปากสวย ๆ อ้าอมดูดกลืนกินฮอตดอกแท่งนั้นอย่างเอร็ดอร่อย

ความแข็งแกร่งคับแน่นจนเต็มปาก แต่เธอก็ไม่ถดท้อที่จะทำให้เขาสนุกยิ่งขึ้น หญิงสาวเคลื่อนกายนั่งคร่อมลงไปบนตัวใหญ่ของเขา จัดการจดจ่อให้ตรงทาง แล้วค่อย ๆ ทิ้งน้ำหนักตัวลงไป เอมิเรียแหงนหน้าครางสูดปากใบหน้าเหยเก แต่ก็ยังไม่หยุดที่จะทำร้ายตัวเอง หรือว่ากำลังอยากจนคุมตัวเองไม่ได้

บทก่อนหน้า
บทถัดไป