บทที่ 43 เจ้าของภาพวาดดอกคัตเตอร์

แอริคพรวดพราดออกไปจากห้องเรียนอย่างว่องไวโดยไม่ลืมหยิบกระเป๋าไปด้วย วิทวัสกรอกตามองบนพรูลมหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายนี่เขาจะต้องวิ่งตามไอ้บ้านั่นออกไปจริงๆ ใช่มั้ย วิทวัสไม่มีเวลาโอดครวญรีบหันหลังมาคว้ากระเป๋าตนเองแล้วตามออกไป พอออกมายืนนอกห้องก็ไม่เห็นเงาของเพื่อนสนิทแล้วก็เล่นวิ่งสับตีนผีขนาดนั้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ