บทที่ 120 จุดจบของอำนาจมืด

รุ่งอรุณค่อยๆ ส่องแสงผ่านกระจกเข้ามาภายในห้องผู้ป่วยวิกฤต ทาบลงบนมือสองข้างที่กอบกุมกันอยู่ตรงขอบเตียง

มือหนึ่งยังไร้เรี่ยวแรง แต่อีกมือหนึ่งจับเอาไว้แน่น เหมือนคำสัญญาเงียบๆ ว่า ต่อจากวันนี้ ไม่ว่าการเดินทางกลับมาของเขาจะยากเย็นเพียงใด เขาจะไม่ต้องเดินกลับมาเพียงลำพังอีกแล้ว

แสงตะวันของวันใหม่สาดส...