บทที่ 16 ป้อมปราการของเธอ

เขายืนฟังรายงานจากลูกน้องอยู่เพียงไม่กี่วินาที... สีหน้าของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นตึงเครียดและถมึงทึง

"ส่งข้อมูลโลเคชันมาให้กูเดี๋ยวนี้เลย"

รามลดโทรศัพท์ลง ตัดสายลูกน้อง แต่เขาก็ยังไม่ได้ผุดลุกขึ้นเดินหนีไปในทันที เขาหันกลับมาสบตากับผู้หญิงตรงหน้าอีกครั้ง

"ผมมีงานด่วน... ต้องรีบไปจัดการ"

"แต่คุณ... ยังไ...