บทที่ 31 ร่องรอยในอดีต

ขวัญใจนิ่งอึ้งไปเสี้ยววินาที รีบแก้ตัว "ฉันหมายถึง สารวัตร"

"อ๋อออ"

"เลิกทำเสียงล้อเลียนแบบนั้นสักทีได้ไหมยัยปราง"

"เสียงอะไร ฉันยังไม่ได้อ้าปากล้อเลียนอะไรแกเลยนะ"

"แต่น้ำเสียงของแก มันมีคำบรรยายแปะหราอยู่บนหน้าผากชัดเจนเลยย่ะ"

มะปรางหัวเราะร่วน เดินไปเปิดประตูขึ้นรถ ขวัญใจทอดสายตามองไปที่รถเก๋งสีข...