บทที่ 39 รอยตำหนิ

ตัวเลขชีพจรบนจอมอนิเตอร์ เริ่มดีดตัวเต้นเร็วและแรงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

"โอเคค่ะ ไม่มีก็ไม่มี"

เธอเลือกที่จะไม่ซักไซ้ หรือคาดคั้นเอาคำตอบอะไรจากเขาต่อ แต่นายเดชกลับพยายามจะฝืนขยับตัวลุกขึ้น จนหน้าหนิ่วคิ้วขมวดด้วยความเจ็บปวดจากแผลผ่าตัด

"แล้วผู้ชายคนนั้น มัน... มันบุกเข้ามาในห้องพักผม หรือยังครับหมอ"

...