บทที่ 49 เงื่อนงำที่ถูกละเลย

“ฉันรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน” น้ำเสียงราบเรียบนั้นทำให้เลขานุการรีบเม้มปากสนิท

กฤตภาสวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะ รูปถ่ายบนหน้าจอยังคงสว่างอยู่ หญิงสาวในเสื้อกาวน์ รอยยิ้มสดใส ชีวิตที่ดำเนินต่อไปราวกับเรื่องราวเมื่อหกปีก่อนเป็นเพียงฝันร้ายที่ผ่านพ้นไปแล้ว

ชายวัยกลางคนทอดสายตามองเธออย่างไร้อารมณ์ ก่อนจะเอ่ยถามช้าๆ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ