บทที่ 89 สิ่งที่คนร้ายตามหา

ทันทีที่ก้าวพ้นหัวมุมทางเดิน หลบพ้นจากสายตาของผู้คน เพชรภูมิก็พิงแผ่นหลังเข้ากับผนังเย็นเฉียบหน้าห้องเก็บอุปกรณ์การแพทย์ ชายหนุ่มยกมือขึ้นถอดแว่นตาออกแล้วนวดคลึงหัวตาที่ปวดหนึบ ความรู้สึกผิดและความคั่งแค้นตีรวนอยู่ในอกจนแทบหายใจไม่ออก

คำล้อเลียนของมะปรางเมื่อครู่ เปรียบเสมือนใบมีดที่กรีดลึกลงกลางใจ

...