บทที่ 11 น่าปวดหัว

เสียงเสียบการ์ด ก่อนที่ประตูจะเปิดผลั๊วะเข้ามา ทับทิมก้าวเท้าเข้ามาตามหลังมาด้วยดรูว์ ทั้งสองต่างอ้าปากค้าง เพราะเห็นเพื่อนรักของทั้งสองประหนึ่งกำลังจู๋จี๋กันอยู่ ตรินัยน์และอุมาริการ์รีบหันไปมองผู้ที่เข้ามาใหม่ ดอกไม้รีบยกมือขึ้นปาดเช็ดน้ำตา ก่อนที่จะลงมาจากตัวของตรินัยน์

“กินข้าว” เธอเอ่ยชวนเพื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ