บทนำ
กับหญิงสาวที่ไม่ต้องการเป็นเพียง “ของเล่นชั่วคราว”
ตรินัยน์ ชายหนุ่มที่เชื่อว่าความสุขคือการครอบครองร่างกาย
พบกับอุมาริการ์ หญิงสาวที่ยอมมอบกาย…แต่ไม่เคยยอมมอบหัวใจ
ทุกครั้งที่เขาแตะต้องเธอ คือบาดแผลที่ลึกลงในใจ
ทุกครั้งที่เธอถอยหนี คือความพ่ายแพ้ของผู้ชายที่ไม่เคยแพ้ใคร
เมื่อความปรารถนากลายเป็นโซ่ตรวน
และความรักเริ่มทวงคืนศักดิ์ศรี
เขาจะยอมลดความเป็น “ซาดิสต์” ลงเพื่อรักษาเธอไว้
หรือเธอจะเป็นเพียงผู้หญิงอีกคน…ที่เลือกเดินจากไปอย่างไม่เหลียวหลัง
ตรินัยน์จะเอาชนะใจของดอกไม้ได้หรือไม่
++
อินทุภา ถูกเลือกให้แต่งงานกับธีรุตม์ ทั้งที่หัวใจของเขาเป็นของผู้หญิงคนอื่น
เธอกลายเป็นเพียง ภรรยาในนาม ที่ถูกละเลย ถูกเย็นชา และถูกใช้เป็นเครื่องมือสืบสกุล
ในบ้านหลังใหญ่ที่ควรเรียกว่า “ครอบครัว”
กลับเต็มไปด้วยความอึดอัด การดูหมิ่น และน้ำตาที่ต้องกลืนลงคอ
เมื่อความอดทนถูกท้าทายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
อินทุภาเลือกเดินออกมา พร้อมความลับสำคัญ...ลูกในครรภ์
และนั่นคือวันที่ธีรุตม์เริ่มรู้ว่า
สิ่งที่เขาผลักไสไปตลอด…คือหัวใจของตัวเอง
บท 1
ณ งานมอเตอร์โชว์ บูทของ BMWZ8
“ว้าว ว้าว ว้าว” เสียง ดรูว์ (Drew) ดังขึ้น ก่อนจะหันไปถามเพื่อน
“เฮ้ย... เทมป์ นายว่ารถหรือคนอันไหนแจ่มกว่ากันวะ” ดรูว์พูดพลางยกนิ้วมือทำลูบที่ข้างปาก เหมือนน้ำลายจะหก
“รถนะแจ่มอยู่แล้ว แต่คนมันก็ไม่แน่ ของยังงี้มันต้องมีการทดลองขับว่ะ” เทมป์พูดพร้อมกับปรายตามองพริตตี้สาวที่กำลังทำท่าลูบคลำอยู่ที่ตัวถังของรถ ทำหน้าตาเซ็กซี่สุด ๆ
“กูว่าต้องแจ่มอยู่แล้วมึง นมตั้งเต้ากลมบล็อกขนาดนั้น ถ้าได้คลุกหน้าลงไปนะมึง ซี้ด” ดรูว์พูดทำลากเสียงยาว ๆ
สายตาโลมเลียที่ทั้งสองหนุ่มจ้องมองไปยังอุมาริการ์นั้น ทำให้เธอถึงกับฉุนกึกในใจ แต่ใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้ม
“ให้ท่าว่ะ” ดรูว์พูดขึ้น ขยิบตาไปทักทาย
“สวัสดีครับ รบกวนกรอกข้อมูลสักนิดได้ไหมครับ ช่วงนี้มีโปรโมชันสุดพิเศษ ถ้าจองในงานนี้ ...(พูดพร่ำไปเรื่อย ๆ)...” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นผู้จัดการเดินตรงมาที่ทั้งสองคน ก่อนจะชักชวนให้กรอกข้อมูล และแนะนำเรื่องราวและข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับรถรุ่นใหม่ที่นำมาโชว์ในงานพร้อมโปรโมชันที่สุดร้อนแรง
“อ๋อ คุณเทมป์ ผมจำได้ล่ะ” ผู้จัดการหนุ่มทำหน้านึกออก เพราะชายหนุ่มเพิ่งไปถอยรถป้ายแดงออกจากโชว์รูมไปเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง
“เป็นไงบ้างครับ คันที่คุณเทมป์ซื้อไป ผมบอกแล้วว่าไม่มีผิดหวัง” ผู้จัดการหนุ่มสีหน้าดีใจสุด ๆ มีความหวังภายในใจ
“อ๋อ...คันนั้น ให้คุณย่าไว้ใช้ที่สุพรรณนะครับ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาของเขาไม่ได้สนใจมองที่หน้าของผู้จัดการหนุ่ม แต่มองจ้องไปยังสาวสวยพริตตี้ที่กำลังทำท่าทางยั่วยวนต่าง ๆ อยู่ใกล้ ๆ รถคันงามนั้น
“เอาอย่างนี้สิคุณอาคม” เทมป์พูดออกไปเหมือนกระซิบ
“หากคุณทำให้สาวคนนั้นรับนัดทานข้าวกับผมได้ ผมจองคันนี้หนึ่งคัน” เมื่อจบคำพูดของเขา ผู้จัดการหนุ่มทำตาโต รีบตอบทันใด
“ได้สิครับ ไม่มีปัญหา แม่ดอกไม้ไม่ปฏิเสธงานกินข้าวกับลูกค้าอยู่แล้ว ขอเบอร์คุณเทมป์ด้วยครับ คืนนี้การันตีมีเสียงหวาน ๆ โทรไปหาคุณเทมป์อย่างแน่นอน” เขารีบยื่นมือออกมา เทมป์ล้วงมือไปยังกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะหยิบนามบัตรออกมาให้เขียนยุกยิกแล้วยื่นให้ผู้จัดการหนุ่ม
“เฮ้ย... แต่กันชอบคนนั้นว่ะ” ดูรว์ใช้มือสะกิดเพื่อน ก่อนจะชี้ไปยังสาวสวยอีกคนที่ยืนอยู่ข้างรถอีกคัน
“คุณอาคม คนโน้นด้วยนะครับ” เทมป์หันไปบอกคุณอาคมก่อนจะชี้ให้เขาดูสาวร่างสวยอีกคนที่ดูท่าทางร้อนแรงไม่แพ้คนที่เขาหมายตา
“โนพอมแพลมครับ” คุณอาคมยกยิ้มดีใจ แค่นึกถึงค่าคอมมิชชันที่เขาจะได้รับแล้วก็ฮัมเพลงไปอย่างอารมณ์ดี
“ยื่นเอกสารที่ฝ่ายบุคคลให้เรียบร้อย เงินโอนเข้าบัญชีนะครับ” ผู้จัดการที่คุมในงานมอเตอร์โชว์บอกกับสาว ๆ นุ่งน้อยห่มน้อยที่ดูอย่างไรก็สวยไปเสียทุกคน
“ค่ะ” เสียงขานรับจากทุกคน
อุมาริการ์ และกรพันธ์เดินออกมาพร้อม ๆ กัน
“กลับรถไฟฟ้านะ” อุมาริการ์บอกเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าทับทิม และเป็นเจ้าของคอนโดที่เธอแบ่งเช่าห้องอยู่ด้วย
“รอแป๊บ ขอผูกสายรองเท้าผ้าใบก่อน” กรพันธ์รีบนั่งลงก่อนจะผูกเชือกรองเท้าที่หลุดลุ่ย
“สองสาว ๆ ดอกไม้... ทับทิม... เดี๋ยว ๆ เดี๋ยว ๆ” คุณอาคมส่งเสียงวิ่งกระหืดกระหอบตามมา
“เผลอแป๊บเดียวหายวับไปกันเลย โอ้ย... เหนื่อย” เขายืนหายใจโกยอากาศเข้าปอด
“มีลูกค้าอยากทานข้าวกับเธอสองคน” คุณอาคมรีบเข้าเรื่องทั้ง ๆ ที่ยังยืนหอบเป็นหมาหอบแดดอยู่ตรงนั้น
“คะ?” สองสาวอุทานขึ้นมาพร้อมกัน
“แก่ไหม” ทับทิมถามขึ้นมาก่อน หันไปมองหน้าดอกไม้เหมือนปรึกษา
“ยังไม่แก่ หนุ่มหล่อ รวย เป็นเจ้าของสนามแข่งรถ Turning Tides Circuit (เทอร์นิงไทด์สเซอร์กิต) ที่พัทยาไง” เขารีบอธิบาย
“ยังไงพี่อาคม เข้าเรื่อง” ดอกไม้รีบพูดดักคอ อย่างที่รู้กัน งานอย่างนี้นอกจากมาดูรถ แล้วหนุ่มหรือชายแก่ก็มักจะมาดูผู้หญิงสวย ๆ
“สิบห้าเปอร์เซ็นต์สำหรับคอมมิชชัน ถ้าปิดรถได้” อาคมรีบมีข้อเสนอ ก่อนจะยัดโบรชัวร์รุ่นรถที่เทมป์สนใจใส่ในมือของดอกไม้
“ฉันคนเดียวหรือพี่เทมป์” ดอกไม้รีบถาม
“เปล่า ทับทิมด้วย คนละสิบห้าเปอร์เซ็นต์ช่วยกันหน่อยสิ อ้าว... ถ้ายังไงพี่เลี้ยงข้าวพวกเธออีกมื้อใหญ่ ๆ” อาคมรีบปิดข้อเสนอ ก่อนจะยื่นนามบัตรตรงไปที่อุมาริการ์
“ก็ได้ แต่พี่ชัวร์นะ” ดอกไม้พูดดักคอเอาไว้ก่อน ส่วนทับทิมยื่นส่งมือไปให้ตรงกลางวง อาคมรีบเอามือของเขามาวางทับ ก่อนที่ดอกไม้จะส่งมือเธอวางไว้บนสุด
“เย้ ๆ” สามคนตะโกนขึ้นมาทันที ก่อนที่อาคมจะวิ่งปรู๊ดเข้าไปในงานเหมือนเดิม เพราะเขาและทีมงานคนอื่น ๆ ต้องเก็บทุกอย่างกลับออฟฟิศภายในคืนนี้
“Turning Tides Circuit เทมป์ ตรินัยน์ ตุลยากร” ดอกไม้อ่านที่นามบัตร ก่อนจะพลิกดูด้านหลังของมัน
*“เจอกันที่ เชคกิ้ง ผับ รัษฎาห้าทุ่มนะครับ เทมป์”*พร้อมกับลายเซ็นยึกยือ
‘เหอะ...ไอ้หน้าหม้อ’ ดอกไม้คิดในใจยิ้มหยันออกมาที่มุมปาก
“ไปแท็กซี่ดีกว่านะ ฉันว่าไม่ทันแล้ว” ทับทิมบอกก่อนจะยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นมาดู
“อือ” ดอกไม้พยักหน้ารับ ก่อนที่เพื่อนสาวจะยกมือขึ้นโบกรถแท็กซี่คันหนึ่งที่วิ่งผ่านมาพอดี
“ไป เชคกิ้ง ผับ ที่รัษฎาค่ะ” ทับทิมโผล่หน้าเข้าไปใกล้ตอนที่แท็กซี่ลดกระจกลง พอเห็นเขาพยักหน้า เธอจึงสะกิดให้เพื่อนขึ้นรถ
บทล่าสุด
#111 บทที่ 111 สุขx2 The End
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#110 บทที่ 110 So Happy
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#109 บทที่ 109 ไม่ทันการณ์แล้ว
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#108 บทที่ 108 ความสมหวัง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#107 บทที่ 107 หวานเสียไม่มี
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#106 บทที่ 106 เรื่องดีสิ
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#105 บทที่ 105 มัดมือชก
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#104 บทที่ 104 ความในใจที่ร้อนแรง
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#103 บทที่ 103 Love You
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026#102 บทที่ 102 เรื่องของนายหัวศีล
อัปเดตล่าสุด: 1/27/2026
คุณอาจชอบ 😍
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
(ผัว) เด็กมันร้าย BAD LOVE
“ตุลดูรถให้พี่หน่อยสิรถเป็นอะไรไม่รู้ติดๆ ดับๆ”
“วันก่อนแอร์เสีย เมื่อวานยางรั่ว วันนี้ติดๆ ดับๆ ถ้าจะเป็นบ่อยขนาดนี้แนะนำให้ซื้อใหม่!!” เขาบอกแบบไม่สบอารมณ์ คงจะดูออกมาฉันจงใจมาเจอ
“จะซื้อใหม่ให้เปลืองเงินทำไม พี่ชอบรถคันนี้นะมีปัญหาบ่อยดี ^_^”
“ไม่ชอบคนแก่…มากประสบการณ์”
คำพูดของตุลทำให้ฉันหน้าเหวอกันเลยทีเดียว ครั้งแรกที่มีคนพูดว่าฉันแก่ แถมยังบอกว่ามากประสบการณ์อีก ฉันยังบริสุทธิ์อยู่นะไอ้เด็กบ้า!!
รัก(ลับ)นายวิศวะ
"เงินนายอาจจะซื้อคนอื่นได้
แต่...ซื้อคนอย่างฉัน...ไม่ได้"
"คำพูดเธอแม่งโครตจะดูแพง
เลยวะ..." เจมส์เสมองร่างบางราวกับดูถูกผู้หญิงที่ตนกำลังสนใจ
"แต่ที่จริงถูกยิ่งกว่าแจกฟรี..."
"เพียะ"
อันนาฟาดฝ่ามือเรียวเข้ากับใบหน้าอันหล่อเหลาของเจมส์ด้วยถ้อยคำที่ดูถูกและเหยียดหยาม
"เธอ..."
เจมส์จ้องอันนามาด้วยสายตาอันดุดัน ยัยนี้กล้าดียังไงมาตบหน้าเขาถึงสองครั้ง
เกลียดรัก
อารญากับธีรเดชก็เช่นกัน
แต่เกลียดกันไปเกลียดกันมาดันท้องเฉยเลย
พันธะร้ายนายวิศวะ
"_" คนรัก ความรัก แฟน มันเป็นแบบไหนกัน เพราะฉันไม่เคยมีแฟน แค่....ข้ามขั้นไปเท่านั้นเอง
"พี่... เป็นคนพูดเองนะคะ ว่าอยู่มหาลัยห้ามทำตัวสนิท ห้ามทำเป็นรู้จักกัน จำไม่ได้เหรอ" รีนลดาพูดพร้อมกับเชิดหน้าใส่เขา อย่างท้าทาย
***********************
เรียวตะมองคนตรงหน้าอย่างใกล้ชิด พร้อมกับยื่นหน้าอันเหล่อเหลาของตนเข้ามาใกล้ๆ ใบหน้าหวานของเธอรีนลดา คนโดนล็อกมือเธอเอาไว้ คนตัวเล็กรู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ทั้งสองใบหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ รีนลดาพยายามจะขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล
"ทำไมกลัวเหรอ ที่เมื่อกี้ยังปากเก่งว่าฉันเป็นหมา ไม่เห็นจะกลัว" เรียวตะกดน้ำเสียงที่ไม่น่าฟังนัก
" ตึก ตึก " คนตัวเล็กรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เธอไม่ชอบเลยที่เขาเข้าใกล้แบบนี้
เรียวตะยังคงโน้มหน้าคม เข้ามาใกล้จนแทบจะชิดกัน คนโดนกดตัวได้แต่หลับตาพริบๆ
"_" อย่าคิดจะอะไรบ้าๆนะพี่เรียวพูดเองว่ารีนใช่สเปกพี่ อย่าทำอะไรที่มันกลืนน้ำลายตัวเองนะคะ" รีนลดากลั้นใจพูดออกไป แม้ในใจแอบจะกลัวเขาบ้างก็เถอะ เธอรู้ว่าเรียวตะนั้นเกลียดขี้หน้าเธอมากขนาดไหน แต่ครั้งนี้รีนลดากลับคิดผิด
คลั่งรักร้ายนายวิศวะ
"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน
"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"
"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด
"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน
"คิดว่าคืนนี้เธอจะรอดเหรอ" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก
"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น
"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..." ริวเอ่ยพร้อมกับจ้องมองด้วยสายตาดุดัน
กรงรักจำนน
เขามีคนรักอยู่แล้ว ทว่าเพื่อย่า เขายอมแต่งงานปลอม ๆ กับเธอ และยอมทำทุกอย่างยกเว้น “อยู่ด้วยกันจริง ๆ”
เมื่อย่าเร่งรัดอยากได้หลาน เขาเสนอให้เธอตั้งครรภ์ด้วยสเปิร์มของคนอื่นเพื่อไม่ต้องแตะต้องกันสักนิด และนั่นคือวันที่หัวใจของเธอแตกละเอียด
จนกระทั่งแผนชั่วของใครบางคนทำให้เขาและเธอต้องนอนบนเตียงเดียวกันโดยไม่ตั้งใจ
และนั่น…ทำให้ชีวิตทุกคนพังครืน
เธอถูกใส่ร้าย ถูกขับไล่ ถูกเหยียบย่ำจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี
พยศรักร้ายนายมาดนิ่ง
“ฉันไม่ได้แอบ”
“แต่เธอได้ยิน”
“ช่วยไม่ได้นายกับแฟนนายอยากจะคุยเรื่องลับๆ ของพวกนายตรงนี้เอง และฉันขอบอกไว้ตรงนี้ว่าไม่ได้แอบฟัง”
“ใครสน” โรมไม่พูดเปล่าแต่มือหนากับหยิบแว่นตาทรงกลมออกจากใบหน้าของคนตัวเล็ก กลิ่นน้ำหอมเจือจางที่ลอยมาแตะจมูกของคนตัวโต ยัยพิษสุนัขบ้านั้นตัวหอมชะมัด สายตาคมคู่ดุจ้องมองใบหน้าสวยใสไร้กรอบแว่นตาอย่างใกล้ชิดพิจารณา ราวกับถูกใบหน้าสวยหวานตรงหน้านั้นต้องมนต์สะกดเข้าอย่างจัง
“แว่นฉันนั้นนายจะเอาไปไหน เอาคืนมานะ”
“รับปากกับฉันว่าเธอจะไม่เอาเรื่องที่ได้ยินไปพูดที่ไหน ห้ามเอาเรื่องของฉันไปเผยแพร่เด็ดขาด” โรมเอ่ยกับคนตรงหน้าเสียงเข้ม
“ทำไมรับไม่ได้ อายเหรอ” นานิลเอ่ยอย่างเชิดหน้า นี้เหรอโรม บริหารปี 3 ที่สาวๆ คลั่งไคล้นักหนา แต่น่าเสียดายหน้าตาก็ดี แต่ไม่คิดจะหน้าตัวเมีย
“ไม่ใช่...เรื่องของเธอ แค่ทำตามที่ฉันสั่ง”
“เป็นใครมาสั่งฉัน” เธอสวนกลับเขาทันที แต่นั้นกับถูกฝ่ามือหนาบิดเข้าที่เอวเล็ก นานิลถึงกับรู้สึกได้
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง













