บทที่ 27 เรื่องเศร้า

            “จับมืออยู่ได้ ในวัดนะคุณ” แค่เธอเอ่ยปากถึงแม้จะเป็นการต่อว่า แต่นั่นก็ทำให้ตรินัยน์ยิ้มดีใจออกมาให้เห็น

“พี่เป็นห่วงนะ” เขาบอกเธอออกไป ก่อนจะปล่อยมือดอกไม้ให้เป็นอิสระ

ในวูบแรกดอกไม้ใจเต้นเร็ว รู้สึกร้อนออกมาหน้า รีบก้าวนำหน้าเขาฉับ ๆ ตรงไปที่เต็นท์ข้างล่าง ดรูว์ยกไม้ยกมือให้เพื่อน ดอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ