บทที่ 38 พิสูจน์สิ

            “ดอกไม้... ฟังพี่ก่อน” ตรินัยน์ลดอาการลิงโลดดีใจที่ได้เจอเธอลง จ้องมองไปในดวงตาที่มองเขาไม่ลดละ และใบหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่เธอก็ลดอาการดิ้นลง เปลี่ยนเป็นอยู่นิ่ง

เขาดึงร่างเธอเข้ามากอดทันที

“พี่คิดถึงดอกไม้นะ” เขาพูดพร้อมทั้งกดปลายคางลงบนผมหอมนุ่มของเธอ

“พี่รักดอกไม้” คำพูดบ...