บทที่ 45 ยอมเป็นทาส

            “ไอ้หนูเอ๊ย... ดูแม่ซิ ใจร้ายกับพ่อไม่เลิก” เขาก้มหน้าลงไปพูดให้ลูกได้ยิน ดอกไม้อมยิ้ม แอบมองเสี้ยวหน้าของเขาอยู่ ตรินัยน์แลตามามองเห็นพอดี เขายิ้มให้ แต่เธอกลับหุบยิ้มลงทันที และเฉไปมองทางอื่น

“พ่อเทมป์รักแม่ดอกไม้มาก ๆ ไอ้หนูบอกแม่ให้พ่อด้วย” เขาลูบหน้าท้องของเธอไปมาอย่างอ่อนโยน

“พ่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ