บทที่ 46 ยอมทั้งใจ

            “ปิดหน้าต่างด้วยซิคะ” เธอพูดกับเขาดีขึ้น ยกมือชี้ให้เขาหันไปดูหน้าต่าง เขาทำตามอย่างว่าง่าย ก่อนจะพยุงกันขึ้นบนเรือน

เสียงคุณพวงรัตน์สวดมนต์ดังมาจากในห้อง ดอกไม้หันมายิ้มให้เขา

“อีกนานนะคะ กว่าจะจบ เล่มหนึ่งหนาเท่าเนี่ย” ดอกไม้ยกมือขึ้นมาประกบกันบอกความหนาของหนังสือ

“แม่มีความสุขขึ้นเ...