บทที่ 47 ประคบประหงม

    “นี่ไงคะ เพราะใครล่ะ” เธอเสียงเขียว

“ไม่เอาแล้ว ไม่ทะเลาะแล้ว คุณแม่สั่งไว้ไม่ให้เราทะเลาะกันไง มะ... มาให้พี่ชื่นใจหน่อย พี่คิดถึงเมียของพี่ใจจะขาด” ตรินัยน์พูดจบรีบคลุกเคล้าใบหน้าไปตามลำตัวของดอกไม้

“พี่เทมป์ดอกไม้ท้องอยู่นะคะ” เธอร้องห้ามเขาเบา ๆ

“พี่ไปศึกษามาแล้ว ท้องก็เอากันได้” เขาพูดเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ