บทที่ 48 ระรื่น

            “ไม่อยากตื่นเลย คนบ้าทำอะไรไม่รู้ ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดแล้วค่ะ” เธอพูดเสียงอู้อี้ มุดหน้าลงไปในแผงอกของเขา สอดแขนทั้งสองข้างกอดรัดร่างของตรินัยน์เอาไว้แน่น ชายหนุ่มยิ้มกว้างออกมาอีกครั้ง รั้งรัดร่างของดอกไม้เอาไว้แน่นอก

“เวียนหัวไหม”

“อึ... ไม่ค่อยแล้วค่ะ แต่ตอนนี้ดอกไม้หิว” ท้องของดอกไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ