บทที่ 58 เจ็บที่ใจ

อินทุภาถึงกับนอนนิ่ง น้ำตาไหลพราก ๆ นัยน์ตาของหญิงสาวเต็มไปด้วยความร้าวราน ความเจ็บที่เนื้อตัวตอนนี้ที่เขาทั้งขยี้ขยำ ไม่เจ็บเท่าที่หัวใจมันร้าวระบม คำประกาศกร้าวว่าไม่รัก และไม่อยากอยู่ด้วย แต่การกระทำไม่ใช่

“ฉันจะเรียกต้นดอกที่พ่อเธอเอาไปก็แล้วกัน” เขากระซิบข้างใบหู หมายจะให้เธอเจ็บไปถึงทรวง และก...