บทที่ 85 หย่ากันเถอะ

ประโยคหลัง ทำให้อินทุภารู้สึกเจ็บเข้าไปถึงในอก หญิงสาวกำหมัดน้อย ๆ แน่น จนเล็บจิกเข้ากลางฝ่ามือ

“อินยินดีค่ะ ขอแค่คุณรุตรักษาคำพูดก็พอ”

“พรุ่งนี้ฉันจะส่งเธอกลับไปกรุงเทพฯ ก่อน แล้วเธอไปพักที่อื่นก่อน จากนั้นเมื่อฉันไปถึง ฉันจะโทรหาเธอ เพื่อให้มาจดทะเบียนหย่า แล้วก็ค่อยกลับบ้านด้วยกัน”

“แล้วคุณหญิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ