บทที่ 88 พ่ายก็ต้องยอม

“คุณหญิงคะ แต่ก็น่าสงสารคุณมายาวีนะคะ เพราะว่าเธอรักกับคุณรุตมาตั้งนานแล้ว” วิภาเห็นใจมายาวีอยู่พอสมควร

“ฉันเกลียดที่ผู้หญิงคนนี้โกหก ถ้าบอกกับฉันดี ๆ ว่าเป็นเด็กที่อยู่ในบ้านกำพร้า ฉันก็ไม่ได้รังเกียจอะไร แต่นี่มาโกหกว่ามีพ่อมีแม่อยู่ต่างประเทศ คิดได้ยังไงกัน คิดว่าฉันจะไม่รู้หรือ หูตาของฉันเป็นสั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ