บทที่ 89 อลหม่านจริง ๆ

“แล้วหนูจะไปไหนหรือ ถึงได้มารอรถเมล์ แถมยังหอบหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ ทะเลาะกับสามีเหรอ ป้าไม่รู้ว่าหนูเจออะไรมา แต่การให้อภัยน่าจะดีที่สุด การเลี้ยงเด็กไม่ใช่ง่าย ๆ นะ” ป้าพูดไปหันมองรถเมล์ไป พอเห็นว่ารถสายที่ตัวเองมาถึงก็ขอตัว และเดินไปขึ้นรถทันที

อินทุภาได้แต่คิดในใจ เธอก็คิดหนักพอสมควรกับการอยู่ลำพัง...